acantholimon, ένας από τους λόγους που ξεκίνησα να σχολιάζω εδώ,ήταν τέτοια σχόλια.Νομίζω ότι ένας κατατεθλιμμένος άνθρωπος που βρίσκει το κουράγιο να (περι)γράψει το πρόβλημά του δικαιούται κάποιας θαλπωρής.Το δε θέμα της γράφουσας,είναι όντως σοβαρό και έχω την αίσθηση ότι το έχει συνειδητοποιήσει αρκετά. Διαβαθμίζεται όμως η σπουδαιότητα των διαφόρων που αποστέλλονται εδώ . Η προκύψασα από χειρισμούς άλλων οικονομική δυσπραγία δεν μπορεί να τύχει της ίδιας αυστηρής αντιμετώπισης με το τρίτης προτεραιότητας light πρόβλημα της χ κοπελίτσας που διαπληκτίστηκε με τον φίλο της στην έξοδο του Σαββάτου.Άποψή μου.Λίγη καλοσύνη δεν στοιχίζει τίποτα.Δεν δικαιούται ούτε να εκφράσει πόσο την βαραίνει το γύρισμα της τύχης;Δεν φταίει για την οικονομική πτώση της οικογένειας και όμως την πληρώνει.Ακριβώς επειδή γνωρίζει ότι η οδός είναι ανηφορική, στενοχωριέται. Εμείς θα χαιρόμαστε δηλαδή στην θέση της;Η ζωή της τα φερε δύσκολα.Ουσιαστικά μιλάμε για τραγωδία.Και δεν έχουν όλοι τις ίδιες αντοχές. Άλλοι συνεχίζουν αδιαμαρτύρητα, άλλοι παραιτούνται,άλλοι χρειάζονται ένα καλό λόγο.Ο θυμός που αισθάνεται είναι παραπάνω από δικαιολογημένος.Μετά από τόσο καιρό,εξακολουθούν να με ξενίζουν κάποια πράγματα εδώ.Και δεν είναι προσωπική η απάντηση προς εσένα.