#6Εμένα να πω την αλήθεια με ξένισε λίγο το ότι της είπες ότι θα πας πρώτα μόνη σου να περπατήσεις και θα την δεις μετά. Έδωσες την εντύπωση ότι δεν σε πειράζει να είσαι μόνη σου και να βολτάρεις και ότι η παρουσία της είναι απλώς συμπληρωματική. Δεν κατέβηκες κέντρο επι τούτου για να τη δεις, αλλά για να χαζέψεις και παρεμπιμπτόντως και αφού βολεύει να συναντήσεις και τη γνωστή σου. Με τέτοια χλιαρή αντιμετώπιση, αναλόγως χλιαρή ήταν και η αντίδραση από τη γνωστή σου (για να τη θεωρείς εσύ έτσι και όχι φίλη, μάλλον το ίδιο ισχύει και γι'αυτήν). Σίγουρα έπρεπε να ειδοποιήσει εγκαίρως αλλά απ'ότι φαίνεται περίμενε μήπως αλλάξει το πράγμα.Δεν είναι θέμα αγιοποίησης. Είναι θέμα κατανόησης. Είχε θέμα με το παιδί και τι να κάνουμε, μπήκες σε δεύτερη μοίρα συνολικά. Ποιος ξέρεις τώρα τι περνούσε κι αυτή εκείνη την ώρα. Τσιρίδες, κλάματα, θείος εν εξάλλω...Μόνο εσένα δε θα είχε στο μυαλό της φαντάζομαι. Βασικά να και μια ερώτηση που θα ταίριαζε γάντι η φράση: 'μήπως είμαι υπερβολική;'. Ναι.