Νομίζω, τελικά, ότι η οργή είναι προς την άλλη φίλη που της είπε "μη θυμώνεις". Κι αυτό πάλι τι κουβέντα; Σαν την μάνα μιας παλαιότερης γράφουσας που της είχε πει "μην τολμήσεις να κλάψεις". Ο θυμός, το κλάμα και τα λοιπά είναι αντιδράσεις που δεν μπορούν να "αναχαιτιστούν" με μία απλή εντολή. Ναι, να θυμώσεις, να κλάψεις, για να εκτονωθείς, ώστε να επανέλθει η λογική στο κεφάλι και να δεις την κατάσταση με ψυχραιμία. Γιατί, τι έγινε τελικά; Τίποτα δεν έγινε και πιστεύω ότι η μάνα του παιδιού θα σιχτίρισε τρεις φορές παραπάνω που δεν κατάφερε, εξαιτίας του παιδιού, να πάει μια ρημαδοβόλτα.Και τώρα που το σκέφτομαι, τα μικρά παιδιά έχουν μία τάση να γίνονται αρκετά μοχθηρά και εκδικητικά όταν αντιληφθούν ότι ο γονιός ετοιμάζεται να πάει κάπου να περάσει καλά χωρίς αυτά.