Γιατί αν μπλέξεις με τρελή, ότι και να κάνεις δεν διορθώνεται η κατάσταση.Το έχω ζήσει από πρώτο χέρι αυτό με μια που με καψουρευτηκε και ενώ είχα σχέση με πολιορκούσε συνεχώς. Το τι ψυχολογικούς εκβιασμούς έκανε δεν λέγεται. Πότε αυτοκτονούσε, πότε ερχόταν στη δουλειά και έκλαιγε δεν φαντάζεσαι τι έκανε. Όταν της έλεγα ότι είμαι σε σχέση, απαντούσε "νομίζεις δεν είναι έτσι οι σχέσεις, έλα μαζί μου και θα καταλάβεις". Όταν της έλεγα ότι δεν την γουστάρω, μου έλεγε "με γουστάρεις αλλά φοβάσαι να το παραδεχτείς". Το τι πέρασα δεν λέγεται. Με κατασκόπευε, έπλαθε σενάρια, διέδιδε ότι τα είχαμε, γράφτηκε στο ίδιο γυμναστήριο και στο τέλος εγινε και φίλη με την κοπέλα μου - στην οποία δεν είχα πει τιποτα μέχρι τοτε για να μη την τρομάξω. Όταν το είδα αυτό, δεν ήξερα τι να κάνω. Αν πήγαινα στην αστυνομία θα με κορόιδευαν, δεν έκανε κατι παράνομο αυτή. Άλλαξα αριθμο στο κινητό και σταθερό, διεκοψα καθε σχεση μαζί της, αυτη εκεί επέμενε! Τι μου βρήκε δεν μπορώ να καταλάβω. Η μόνιμη ατάκα της ήταν "άφησε τον εαυτό σου ελευθερο και αφέσου στην αγάπη, τι φοβάσαι?". Πίστευε ότι ήταν κελεπούρι, γκομενάρα, αξιόλογη (δεν ήταν) και δεν δεχόταν το όχι σαν απάντηση. Ακόμα και όταν την απείλησα αυτή το χαβά της. Οπότε πήγα μια μερα στη σχολή της και την έκανα ρεζίλι μπροστά σε συμφοιτητές και καθηγητές της. Το τι άκουσε δεν λέγεται. Την απείλησα ότι θα την καταγγείλω και οτι θα πάει φυλακή. Το ίδιο βράδυ πήγα στους γονείς της και έκανα το ίδιο. Από τότε δεν με ξαναενόχλησε, αν εξαιρεσω δυο σπασμένους υαλοκαθαριστήρες και μερικές χαρακιές με κλειδί στο αυτοκίνητο μου. Α, και χώρισα κιόλας γιατί η κοπέλα μου δεν πίστευε με την καμία ότι δεν συμμετείχα σε όλο αυτό.