Συννεφιά, καλημέρα! Ολα αυτά που αναφέρεις (αποδοχή προσωπικότητας, κτλ) είναι πολύ σωστά βήματα. Πολύ γενικά μιλώντας, τα παιδιά ως μωρά σχηματίζουν κυριολεκτικά την αίσθηση του εαυτού τους μεσω των γονιών. Αργότερα στην παιδική ηλικία ζητούν επιβεβαίωση απ τους γονείς για να καταλάβουν τα όριά τους, μέχρι να φτάσουν να απορρίψουν τους γονείς, να σχηματίσουν πια τη δική τους προσωπικότητα και να μπορούν να ταυτοποιήσουν και να διαχωρίσουν τις ανάγκες και τα θέλω τους απ´ αυτά των γονιών (και πάλι λέω, σε πολύ γενικές γραμμές). Με Το να δίνεις τα εφόδια που αναφέρεις σε ένα παιδια, δε θα κάνει skip το στάδιο που ζητά την επιβεβαίωσή (δε θα πρεπε να το κάνει), αλλά θα το διευκολύνει να περάσουν επιτυχώς τα σταδια της απόρριψης του γονέα και να σχηματίσει τη δική του προσωπικότητα. Οι τύψεις έρχονται συνήθως όταν ο γονιός ζητά απ το παιδί ανταλλάγματα, ή υποσυνείδητα προσπαθεί να ξαναζήσει τη ζωή του μεσα απ το παιδί του.Μου ακούγεσαι πάντως πολύ συνειδητοποιημένη μαμά, να την χαίρεσαι την κόρη σου, και να σε χαίρεται!