Τι ωραίο αυτό με το βαφτιστήρι!Κι έχει δίκιο και η acantholimon. Πρέπει να μπορούν να νιώσουν τα παιδιά ότι μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα αυτό που τους ταιριάζει, ακόμα κι αν υπάρχει και το διαφορετικό δίπλα.Εμένα οι γονείς μου ήταν αρκετά σνοπ και αφοριστικοί ειδικά με την ποπ και ελληνική μουσική και αυτό το ένιωθα πάντα. Και μπορεί στην εφηβεία να άκουγα κάτι εντελώς διαφορετικό ακόμα και τώρα δεν νιώθω άνετα με τη μουσική που μου αρέσει. Νιώθω ότι μονίμως κρίνομαι.Μου έχει τύχει να βγω έξω βράδυ, να παίζει ελληνικά, τα οποία δεν ακούω, αλλά εκείνη τη στιγμή δεν με νοιάζει γιατί θέλω να περάσω καλά και να με σαμποτάρω γιατί έχω ακόμα μέσα μου αυτά που άκουγα παιδί.Και κάτι άσχετο-σχετικό από ένα μέλος των one direction σχετικά με τα μουσικά γούστα των εφήβωνhttp://www.huffingtonpost.com/entry/harry-styles-female-teen-fans_us_58f66e60e4b0de5bac41a456