Καταρχήν, γενική συμβουλή, όπου σε παίρνει, να εκφράζεις αυτό που αισθάνεσαι, έτσι αποφεύγεις a priori κάμποσα απ' τα βουβά δάκρυα.Μίλτο, βεβαίως να προστατευθεί, απλά η απάντηση δεν είναι - για μένα, έτσι; - η αποκοπή. Κάποτε θα το μετανιώσει - άσε που πρακτικά πώς θα γίνει που' ναι αυτοκόλλητοι, εννοώ να ξεκόψει χωρίς να εξηγηθεί, δε γίνεται, χαζός είναι ο άλλος, η παρέα, δε θα τη ρωτήσουν γιατί χάθηκες/ξέκοψες κλπ; Τι θα πει;Αισθάνομαι πολύ μεγάλη συν-πάθεια για την 7(τον λένε Γιώργο και με κανε να κλάψω), ωστόσο το ποιον ερωτευόμασθε(του Γιώργου συμπεριλαμβανομένου) είναι επιλογή - απλά δε συνειδητοποιούμε τα κριτήρια επιλογής μας την ώρα που την κάνουμε - αυτό είναι μέρος της μαγείας του έρωτα - ενορχηστρώνεται από μας ερήμην μας.Εάν εγώ, ο καλύτερος σου φίλος, σου εξηγούσα, χωρίς ντροπές και ταμπού, ότι, Μίλτο, ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ, διότι εγώ, για να μου σηκωθεί, να χ.σω και να σ' αγαπήσω, χρειάζομαι π.χ. ένα μεγάλο και χοντρό π.ος να δω, να πιάσω, να γλείψω, μέσα μου κλπ, που εσύ/καμία γυναίκα δε διαθέτει, κάπου η ασυμβατότητα αποκτά σάρκα κι οστά(ή μόνο μυ, whatever), νομίζω!Δεν είναι ότι θέλω να κάνω gay προπαγάνδα, απλά είναι μία τόσο συνηθισμένη περίπτωση χυλόπιτας, που συνδέεται με κάποια άγνοια/αφέλεια για το τι μπορεί να θέλει πραγματικά ένας gay άντρας, με θύματα τελικά κοπέλες σαν την 7 και κολλητές φιλίες. Απ' την αρχή πρέπει να' χεις κατά νου, αυτονόητα, ότι η κατσίκα δεν ζευγαρώνει με το πρόβατο, αυτό, αυτή η επίγνωση, συχνά δεν υπάρχει και φταίει η ελληνική κοινωνία που κρατούσε το φίλο της 7 στην ντουλάπα μέχρι τα 30 και μέχρι να μεταναστεύσει, να κυκλοφορεί ως εργένης όχι ως gay.Εκεί βοηθάει η Ε.Ε.. Στην Τουρκία(Ανατολία) θα την είχε πάρει την 7 απ' τα 18 και θα' χαν και κάμποσα παιδιά, γιατί;Αυτό που δεν κατάλαβα, όμως, ήδη απ' τ' αρχικό post είναι πώς θα τον βλέπει κάθε μέρα, αφού αυτός μετανάστευσε; Μένουν στην ίδια γειτονιά, ίδιες παρέες/επαγγελματικός χώρος στο εξωτερικό; Αnyway...Πράγματι, το ποτάμι κυλάει ανάμεσά μας, κι ανάμεσά τους, γι' αυτό κι εγώ πρότεινα, και ξαναπροτείνω, να χτίσουν μια ΓΕΦΥΡΑ.Κλείνω μ' αυτό ξανά: Τι θα του πει; Κάτι πρέπει να του πει, έτσι δεν είναι;