Franny, αντιλαμβάνομαι τι λες και ήταν πράγματα που με προβλημάτιζαν/ζουν κι εμένα. Πάντως καθώς το παιδί μας μεγαλώνει αρχίζει και ξεδιαλύνεται μόνο του το κουβάρι, αφήνοντας δηλαδή τη μικρή να μας οδηγήσει εκείνη. Το απόλυτα βασικό σε μια γονεϊκή σχέση είναι να μην ακυρώνει ο ένας τον άλλο μπροστά στο παιδί. ΑΥΤΗ είναι η βεβαιότητα και η σταθερότητα για ένα παιδί. Όλα τα υπόλοιπα περί απόψεων, προτιμήσεων κλπ είναι υπό συζήτηση, όχι όμως υπό αμφισβήτηση. Σε πολλά θέματα δυο άνθρωποι θα έρθουν σε αντιπαράθεση (μεταξύ αυτών και η θρησκεία), το θέμα είναι να σεβόμαστε τις απόψεις του άλλου και να κάνουμε διάλογο. Επίσης πολύ βασικό ειναι να ρωτάμε το παιδί τι πιστεύει εκείνο το ίδιο και όχι απλά να ανοίγουμε το στόμα μας και να κάνουμε κηρύγματα. Συγκεκριμένα, εμείς όταν ερωτηθήκαμε από την ανηψιά μου που είναι μεγαλύτερη (η κόρη δεν έχει ακόμα τέτοιες φιλοσοφικές αναζητήσεις), ο σύζυγος της είπε ότι εγώ πιστεύω στο Χριστό και στην Παναγιά κλπ, υπάρχουν όμως άνθρωποι που πιστεύουν σε άλλο θεό. Της το συζητήσαμε ως γεγονός και δεν το χρωματίσαμε ότι οι Χ είναι καλύτεροι από τους Ψ.