Η ουρολοίμωξη όχληση και όχι δυσβάσταχτος πόνος; Τόσο άτυχη είμαι που όσες φορές έπαθα (ευτυχώς όχι πολλές) κόντευα να λιποθυμήσω από τον πόνο κάθε φορά που προσπαθούσα να πάω τουαλέτα και όταν δεν πήγαινα χοροπηδούσα σαν το κατσίκι από το συνδυασμό πόνου και φαγούρας; Ενοχλητική όχληση είναι η κολπίτιδα, η ουρολοίμωξη είναι κάτι παραπάνω από κόλαση και το λέει άνθρωπος που χειρουργήθηκε πρόσφατα, έχει περάσει πόνους με φρονιμίτες, έχει σπάσει χέρι και έχει ζήσει ημικρανίες από αυτές που νομίζεις ότι πεθαίνεις. Θα μπορούσα να κάνω ειδική συμφωνία του τύπου να κάνω ακόμα ένα χειρουργείο, να πάθω μερικές βαριές ημικρανίες και να περάσω και κανέναν πονόδοντο με την προοπτική του να μην ξαναπάθω ποτέ ουρολοίμωξη (χωρίς να κόψω το σεξ). Πάντως,για τα υπόλοιπα που λέτε συμφωνώ απόλυτα. Οι φοβίες είναι απόλυτα φυσιολογικές μετά από τέτοια λοίμωξη.Εγώ έκλαιγα τον πρώτο καιρό επειδή νόμιζα ότι δεν θα ξαναέχω επαφές χωρίς ουρολοίμωξη και ότι στο τέλος δεν θα ξαναείχα καθόλου στη ζωή μου, όπως κάποιες γυναίκες.Κάθε μέρα σπαταλούσα πάρα πολλές ώρες στο ίντερνετ ψάχνοντας συμβουλές και happy endings άλλων γυναικών για να πάρω ελπίδα.Μιλούσα μόνο για αυτό το πράγμα. Με το πέρασμα όμως των μηνών,την προσοχή μετά το σεξ και τη λήψη ενός ειδικού σκευάσματος υψηλής περιεκτικότητας σε κράνα,άρχισε να φεύγει και η εμμονή. Τώρα μου έφυγε εντελώς η εμμονή και έχω απλά μια έγνοια αν υπάρξει επαφή όπου προσέχω αρκετά..Τέτοιες εμμονές για μένα δεν θέλουν ψυχολόγο,θέλουν θεραπεία από το πρόβλημα που απασχολεί... Δεν είναι όμως ξενερωτικό ούτε mood breaker το πλύσιμο χεριών και η άμεση τουαλέτα μετά,τουλάχιστον για μένα. Χιχι!