6.Σωστά τα λέει η Αμπα, αν και διαφωνώ στο τελευταίο για τα υπαρξιακά. Δεν φταίει η αυπνία... ίσα ίσα σ' αυτή την τελευταία παράγραφο αποκαλύπτεται όλο το πρόβλημα. Μιλάς για τις προσπάθειες σου να "βελτιώσεις" τον εαυτό σου και καταλήγεις ότι δεν ξέρεις πως να τον "πλασάρεις". Σαν να είσαι αυτοκίνητο με όλα τα γκάτζετς αλλά το διαφημιστικό σπότ δεν "πουλάει". Βλέπεις τον εαυτό σου σαν αντικείμενο, και με την ίδια ρηχότητα αντιμετωπίζεις και τους άλλους ανθρώπους και τις σχέσεις, όπως φαίνεται καθαρά απ' αυτά που γράφεις. Την ίδια ώρα λες ότι νιώθεις ότι σπαταλάς τη ζωή σου σε βλακείες - μα δεν καταλαβαίνεις ότι ο λόγος είναι αυτή ακριβώς η ρηχότητα; Μην προσπαθείς να "βελτιώσεις και να πλασάρεις" τον εαυτό σου έτσι ώστε να μπορείς να φέρεσαι σαν κάφρος, να απλώνεις το χέρι και να παίρνεις ότι σου καπνίσει! Άρχισε να κάνεις αληθινά ερωτήματα για το νόημα της ζωής, για την ευτυχία, για το πως μπορείς να γίνεις αληθινή. Δεν έχουν αξία τα trophies (το μαλλί, οι δεξιότητες) αν δεν υπάρχει ένας σκεπτόμενος άνθρωπος, συνδεδεμένος με τα αισθήματά του, από πίσω.