Κι εγώ κάπως έτσι, παρατήρησα ότι πολλές φορές στη δουλειά δεν ένιωθα να με σέβονται οι συνάδελφοί μου ή να μου μιλάνε με υποκοριστικά επειδή δείχνω πολύ μικρότερη (είμαι 30 δείχνω κάπου 20-22 ειδικά άβαφτη).Σε σημείο μάλιστα που παρατήρησα ότι σε συναντήσεις της ομάδας στη δουλειά, όταν πήγαινα σχετικά κάζουαλ και χωρίς πολύ βάψιμο κ μαλλί κοτσιδάκι ψηλά, λίγοι συνάδελφοι με έπαιρναν στα σοβαρά. Το έφτιαξα με το ντύσιμο κ το βάψιμο κ εγώ, με λίγο πιο προσεγμένη εμφάνιση κοινώς και προσπαθώντας να κάνω κ την φωνή μου λίγο πιο χοντρή. Θλιβερό μεν, αλλά είναι ένα πρόβλημα. Επίσης, ειδικά σε νέους συναδέλφους ή συναδέλφους που δουλεύαμε μαζί πρώτη φορά, εφάρμοσα την τεχνική 'λιγότερα χαμόγελα' ώστε να δημιουργήσω μια απόσταση απτην αρχή και να εξαναγκάσω πιο 'επαγγελματικές' συμπεριφορές. Στην πορεία φυσικά χαλάρωνα, απλά αφού είχα ήδη θέσει τα ΄θεμέλια' της παρουσίας μου. Διαφωνώ στο ότι δεν είναι πρόβλημα, μπορεί να μην είναι όταν βγαίνεις για ποτό, αλλά στον επαγγελματικό τομέα (και δη ανδροκρατούμενο) για μένα έχει υπάρξει πρόβλημα.