Συννεφιά το έγραψα ξεκάθαρα, ΜΕ έδιωξε, όχι μας. Προφανώς και δεν μέναμε μαζί της, προφανώς και δεν μείναμε ουδέποτε στο οικογενειακό τριώροφο. Όσο για το επιχείρημα ότι μην λες γιατί μια μέρα θα γίνεις μάνα και μπορεί να κάνεις τα ίδια, δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω περισσότερο. Ο καθένας πράττει σύμφωνα με τον χαρακτήρα του και εφόσον ο χαρακτήρας μου δεν είναι ίδιος με της μάνας μου, δεν είμαι επιρρεπής στα ΙΔΙΑ λάθη. Δεν με ενδιαφέρει το περίφημο μητρικό ένστικτο που της υπαγορεύει να μου δηλητηριάζει τη ζωή εδώ και 12 χρόνια περίπου (γιατί ακόμα το κάνει). Υπάρχει και η ανθρωπιά που θα έπρεπε να υπαγορεύει να αποδεχτεί τις επιλογές μου όσο κι αν διαφωνεί και να με σεβαστεί σαν άνθρωπο και να μην προσπαθεί να μου μαυρίζει τη ζωή. Επίσης, ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν συγκράτησες τον εαυτό σου από το να κάνει τα ίδια ενώ έχεις υποφέρει από αυτή τη συμπεριφορά. Θα με ενδιέφερε πολύ να μάθω την απάντηση σου.Τέλος, είναι ευθύνη πρωτίστως του γονιού που είναι και μεγαλύτερος να καταλάβει το παιδί του και να του παραστέκεται και όχι το αντίθετο.