Εννοώ πως ίσως η πρώτη μας συμβουλή στον κάθε έναν από μας να έπρεπε να είναι "να είσαι απόλυτα ειλικρινής, προς τον εαυτό σου πάνω απ ολα Πηγή: www.lifo.grΜερικές φορές απλά είναι ανέφικτο να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς με τον εαυτό μας γιατί υπάρχει το ασυνείδητο. Κανείς μας δεν έχει πρόσβαση σε αυτό, κανείς μας δε γνωρίζει τα άρρητα και τα τρομερά που 'πετάει' εκεί μέσα και που μετά βγαίνουν σε συμπτώματα ή σε δύσκαμπτες συμπεριφορές. Ο ψυχολόγος (δεν ξέρω για όλες τις κατευθύνσεις, μιλάω περισσότερο για τις ψυχοδυναμικές) χαρτογραφεί μαζί σου το ασυνείδητο σου, σε βοηθάει να σου γίνουν γνωστά τα μυστικά του και να τα αντέξεις βέβαια. Σιγά σιγά εσύ αποκτάς την ελευθερία να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου αφού κατά τη διαδικασία μαθαίνεις να το διαβάζεις το ασυνείδητο και εσύ, σε βαθμό βέβαια, όχι απόλυτα, και μετά το πέρας της διαδικασίας έχεις τα εργαλεία να το κάνεις μόνος σου και να είσαι ειλικρινής πιά με όσα κάνεις, με όσα συμβαίνουν και να επιλέγεις συνειδητά τη δράση ή την αντίδραση σου σε κάθε περίπτωση. Και μια άλλη γνώμη, Λένα, αν μου επιτρέπεις. Ο ψυχολόγος δεν πρέπει να καθοδηγεί αλλά να είναι συνταξιδιώτης, να μη σου δείχνει τη διαδρομή ακριβώς αλλά να την ανακαλύψετε μαζί και να σε βοηθήσει να δεις πως εκτός από το ένα μονοπάτι που γνωρίζεις υπάρχει και άλλο και άλλο και να, αν θες μπορείς να πας και από εδώ και να δούμε μαζί τι θα βρούμε σε αυτόν τον δρόμο... δεν οδηγεί, δεν καθοδηγεί, δεν κατευθύνει, δε συμβουλεύει αλλά ταξιδεύει μαζί σου στο άγνωστο και εκπλήσσεται και εκείνος συχνά από τη διαδρομή...