#5 Αυτό είναι το κακό όταν προσπαθούμε να είμαστε κουλ και να μη χαρακτηριστούμε "γυναικούλες" ή απελπισμένες κλπ. Νομίζουμε ότι οι ταμπέλες "είναι για τις κέτσαπ", και μετά αναρωτιόμαστε "πώς και δεν καταλάβαμε ότι ο καθένας είχε τελείως άλλη εικόνα για το τι παίζει μεταξύ μας". Βλέπεις, η "ταμπέλα" της σχέσης εσύ ήθελες να πιστεύεις ότι σήμαινε επισημότητες και "από 'δω η μαμά μου" ή κάποιο συμβόλαιο για συμβίωση, γάμο και παιδιά - και λες, ε σιγά, μόλις γνωριστήκαμε. Για εκείνον πάλι η ταμπέλα σήμαινε ότι όσα κάνει με 'σένα δε μπορεί να τα κάνει και με άλλες πέντε. Όταν σου αρνήθηκε την ταμπέλα, σου αρνήθηκε άλλα πράγματα από αυτά που νόμιζες. Τώρα, ακόμη και τα ψέματά του μπορεί να στα δικαιολογεί ως ένδειξη "τακτ", και όχι ως εξαπάτηση. Σ'ένα βαθμό πιθανότατα τον παίρνει να το κάνει.Όλα τα free spirits μπορούν να διαρρήξουν τα ιμάτιά τους, προσωπικά πάντως τις ταμπέλες τις αντιλαμβάνομαι λιγότερο ως καταπίεση και περισσότερο ως ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για να συνεννοούμαστε οι άνθρωποι, πράγμα στο οποίο αποτυγχάνουμε ήδη συνεχώς και παταγωδώς, δεν χρειαζόμαστε κι άλλα προσκόμματα.