κι εμένα η 7 μου θύμισε μια παλιά φίλη η οποία είχε φάει κόλλημα με έναν πρώην της. Με αυτόν τα είχε φτιάξει στο σχολείο και μετά από 2-3 χρόνια τη χώρισε για αδιευκρίνιστο λόγο χρυσώνοντάς της όμως το χάπι με δικαιολογίες "δε σου αξίζω, είσαι πολύ καλή για μένα". Παρεπιπτόντως, θα πρότεινα να ονομάσουμε αυτή την κατηγορία "absolute beginners". Η φίλη μου για την σχεδόν επόμενη δεκαετία ζούσε με την ελπίδα ότι θα είναι ξανά μαζί αν και δεν είχαν καν επαφές. Στη φαντασία της όλα ερχόντουσαν με κάποιο τρόπο μαγικό ώστε να τα ξαναφτιάξουν και ερμήνευε τα πάντα αναλόγως. Δε θα ξεχάσω που κάποια στιγμή με έπιασε κλαίγοντας και μου ανακοίνωσε "ο Π. με ψάχνει". Σε πήρε τηλέφωνο; τη ρώτησαΝαι, χτυπάει το τηλέφωνο και όταν το σηκώνω δε μιλάει κανείς, μου είπε συγκινημένηΜήπως είναι απλά λάθος ή κάποιος ανώμαλος;Οχι, είμαι σίγουρη οτι είναι ο Π. Θέλει να ακούει τη φωνή μου αλλά δεν έχει θάρρος να μου μιλήσει.ΟΚ, άβυσσος. Δεν άκουγε καν το να πάει σε ψυχολόγο. Η εμμονή πέρασε μετά από χρόνια και καιρούς, αλλά από ό,τι μαθαίνω (γιατί δεν κάνουμε πια παρέα) και με το νυν της έχει ακραία συμπεριφορά δυστυχώς.