Σοκάρομαι λίγο από τις τοποθετήσεις και το χαρακτηρισμό "παιδί ταλιμπάν", πολλοί σχολιάσατε πως φταίει ο γονιός αλλά επειδή "δεν βάζει όρια" στη συμπεριφορά του παιδιού?? Πρώτον να σας θυμίσω πως η ερώτηση αναφέρεται σε μωρά ενάμισι έτους.Απορώ πραγματικά, όταν σας περιγραφουν μια σκηνή μ'ένα μωρό επιθετικό, νευρικό κ ρστω ταλιμπάν, μια μάνα απαθή που δεν σηκώνει τα μάτια από το κινητό της....που εντοπιζετε το πρόβλημα? Στο ότι δεν αφήνει το κινητό για να πειθαρχήσει το παιδί? Δεν σκέφτεται κανείς σας (απορώ κ με τις μητέρες) πως η μάνα αυτή έχει δημιουργήσει τα προβλήματα συμπεριφοράς λόγω της αδιαφορίας της? Λόγω της έλλειψης προσοχής κ σημασίας στο ίδιο της το παιδί που πασχίζει να διαχειριστεί τα αρνητικά συναισθήματα απόρριψης και γιατί όχι, εγκατάλειψης από τη μάνα; Γιατί λέμε πως μια τοξικομανής πχ είναι ακατάλληλη μητέρα; ακριβώς γιατί είναι "αλλού" κ δεν μπορεί να δώσει σημασία στο παιδί της. Λίγο ευαισθησία για τα παιδάκια, παρακαλώ πολύ. Άκου όρια. Αγάπη χρειάζονται τα παιδιά κ αφοσίωση, τίποτε άλλο.