granita lemoni μακαρι όλοι οι γονείς να καταλάβαιναν αυτό που λες ειδικά για τους παιδαγωγούς. Έχουμε σπουδάσει,έχουμε αφιερώσει τη ζωή μας και βλέπουμε από κάποιους γονείς να ακυρώνουν όλο μας το έργο επειδή η μανούλα ξέρει καλύτερα. Όσο για το ποιος είναι περισσότερες ώρες με το παιδί σκεφτείτε λίγο πόσες ώρες είναι στο σχολείο,πόσες σε εξοσχωλικές δραστηριότητες και δείτε τι μένει! Πόσες φορές όταν πίνω καφέ με συναδέλφους αντί να συζητάμε άλλα πράγματα συζητάμε για κάποιο μαθητή μας και ζητάμε μια άλλη γνώμη και συμβουλή,πόσα απογεύματα αντί να ασχολούμαι με τον εαυτό μου διαβάζω και ψα΄χνω κάποιον καινούριο τρόπο να βοηθήσω έναν μαθητή. Και τι ματαίωση νιώθω όταν η προσπάθεια μου πάει στο βρόντο. Στα παιδιά δεν αφιερώνουμε μόνο το χρόνο μας,αλλά και την ψυχή μας και όταν λέμε κάτι σε κάποιον γονιό το κάνουμε για να βοηθήσουμε. δυστυχως όμως υπάρχει μια μεγάλη πλειοψηφία γονιών που προτιμά να σκεπάσει το πρόβλημα κάτω από το χαλάκι παρά να δεχτεί ότι το παιδί τους δεν είναι ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ,γιατί δυστυχώς οποιοδήποτε πρόβλημα το αντιλαμβάνονται σαν ελάττωμα και όχι όπως θα έπρεπε,σαν μια δυσκολία δηλαδή.