Τι μανία να τα τσουβαλιάζουμε όλα... Φυσικά και το "Όχι" είναι "Όχι" και ο βιασμός πάντα θα είναι έγκλημα, παραβίαση και άσκηση βίας. Δε χωρούν δικαιολογίες και δεν επιτρέπεται κανένα blame-shifting στο θύμα.Όμως η καθημερινή ζωή και οι πράξεις, έχουν υπόβαθρο, context, υπάρχει μια πραγματικότητα, κοινή λογική και από εκεί και ύστερα όλοι κάνουμε τις δικές μας επιλογές. Αυτό εννοεί η Άντερσον και οι σχολιαστές που συμφωνούν. Γι'αυτό λένε "τι δουλειά είχαν στο δωμάτιό του" και όχι με μισογυνιστική λογική - με κοινή λογική. Αν εμένα είναι να με στριμώξει αύριο ο προϊστάμενός μου στο γραφείο του σε εργάσιμες ώρες, δε θα μπορέσω να το αποφύγω. Αν όμως με καλέσει ξαφνικά σπίτι του για ποτό βράδυ "να τα πούμε για τη δουλειά", έχω την ευκαιρία να ψυλλιαστώ τη φάση και να αρνηθώ. Εκτός αν έχω λόγους ή απόψεις που μου υπαγορεύουν ότι πρέπει πάση θυσία να κρατήσω τη δουλειά μου - ακόμα κι αν είναι να του κάτσω παρά τη θέλησή μου. Και ας μην ξεχνάμε ότι δεν το βλέπουν όλοι οι άνθρωποι με το ίδιο μάτι: υπάρχουν πολλές γυναίκες και άνδρες που βλέπουν το σεξ απλώς σαν ένα ακόμα τρόπο να προχωρήσουν επαγγελματικά, χωρίς περαιτέρω drama.Αυτά όλα δεν δικαιολογούν στον αιώνα τον άπαντα κανέναν Γουάινστάιν. Αλλά είναι παράγοντες που πρέπει να έχουμε ρεαλιστικά κατά νου.Καλώς ή κακώς, γι'αυτό υπάρχει η σημειολογία και οι άγραφοι κανόνες στη ζωή. Γι'αυτό υπάρχουν συγκεκριμένοι τόποι ή dress code κατάλληλα για καθαρά επαγγελματικές δραστηριότητες και άλλα που θεωρούνται αντιεπαγγελματικά. Γι'αυτό υπάρχει η "ετικέτα" σε διάφορους τομείς και γι'αυτό είναι προβληματικό πρακτικά να θες να τα ισοπεδώσεις όλα χάριν πολιτικής ορθότητας.