Αρχικά, σας συγχαίρω για τον τρόπο με τον οποίο έχετε επιλέξει να μεγαλώσετε τα παιδιά σας, δίνοντας τους την ελευθερία να επιλέξουν αυτά ποιες αξίες και πιστεύω θα καθορίσουν τη ζωή τους. Είναι κάτι που πιστεύω πως όλοι οι γονείς θα πρέπει να κάνουν και που θα έκανα κι εγώ με τα δικά μου παιδιά. Ωστόσο, θα ήθελα να παρατηρήσω το εξής: εφόσον επιλέγουμε να σεβαστούμε τις θρησκευτικές επιλογές του καθενός, οφείλουμε να σεβαστούμε και τις πρακτικές που ακολουθεί η κάθε θρησκεία, όπως αναφέρατε κι εσείς. Και πράγματι, το ορθόδοξο δόγμα επιτρέπει τη Θεία Κοινωνία μόνο στους βαπτισμένους πιστούς. Το αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί-εγώ προσωπικά διαφωνώ με τις περισσότερες πρακτικές της εκκλησίας- είναι μεν δικαίωμα, δεν σημαίνει όμως και ότι δικαιολογεί την καταδίκη ενός πιστεύω που εκφράζει μια μερίδα ανθρώπων. Η πρακτική αυτή μάλιστα δεν θα εφαρμοζόταν μόνο στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία αλλά σε οποιαδήποτε, καθολική, ευαγγελική κ.τ.λ. σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή και μη χώρα. Όσο για το αν το σχολείο θα έπρεπε να διαθέτει εναλλακτικό πρόγραμμα, φυσικά και θα έπρεπε να διαθέτει όμως αυτό στο θεοκρατικό ελληνικό κράτος φαντάζει σχεδόν ουτοπία. Ωστόσο μου κάνει εντύπωση που ένα ιδιωτικό εκπαιδευτήριο δεν διαθέτει. Ως εκπαιδευτικός, γνωρίζω ότι τα περισσότερα ιδιωτικά σχολεία μεριμνούν για εναλλακτική απασχόληση των παιδιών που δεν μετέχουν σε θρησκευτικές δραστηριότητες.