#3: Από προσωπική μου εμπειρία και παρατήρηση: όταν ακούτε το "μετά συγχωρήσεως" -ειδικά, μάλιστα,όταν ο συνομιλητής "που ζητά την συγχώρεσή σας" έχει πάρει πόζα με γερμένο κεφάλι και το χέρι στην καρδιά, μισοκακόμοιρα κάπως- να περιμένετε σχεδόν πάντα μία κοτσάνα/αγενή/προσβλητική/παθητικοεπιθετική/αχρείαστη παρατήρηση ή συμβουλή που αφορά το άτομό σας.Είναι η κατ'εξοχήν προειδοποιητική φράση "αγένεια αλέρτ". Το "μετά συγχωρήσεως" είναι το κουτοπόνηρο κορδελάκι που τυλίγει το ανάγωγο πακετάκι του αποστολέα προκειμένου να πλασαριστεί ευσχήμως το περιεχόμενό του στον παραλήπτη, με τις λιγότερες δυνατές συνέπειες. Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε μουσιού/μανδάμ. Χαμογελάμε στραβά, όπως λέει και η Λένα (ή πετάμε ένα "α,μπα;" χεχε) και την κάνουμε.