Mέρος του προβλήματος που θέτεις (επειδή προκαλεί πρόβλημα τελικώς) είναι ότι άντρες που δέχονται βία (σωματική/λεκτική) δεν μιλούν και δεν παραπονιούνται ακριβώς για να μην εισπράξουν ειρωνία μείωσης του ανδρισμού τους... Μόνο αν πρόκειται για τίποτα αξιοπρεπείς gay ανθρώπους σαν τον Μπιμπίλα όπου η λογικότατη αγανάκτηση αρθρώνεται σε λόγο συγκεκριμένο τότε μπορεί και να το δεχτούμε. Επειδή έχουμε ευαισθησίες μειονοτήτων. (Δηλαδή σε ευαισθησίες πλειοψηφίας υπολειπόμεθα ενώ κανονικά η βία θα έπρεπε να καταδικάζεται έτσι κι αλλιώς). Μην πας μακριά: στην φασματοποίηση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας που περιλαμβάνει bottomάρισμα άρρενος τι ακούς συνήθως; (ακόμα χειρότερα από γυναίκες)