6. είχα κι εγω το ίδιο πρόβλημα με σένα και έχασα επίσης σημαντικές σχέσεις όπως εσυ. βρηκα το λογο σε αυτα μου τα ξεσπασματα στο οτι μεγαλωσα σε εντασεις και τσακωμους αναμεσα στους γονεις μου. και ξαναβρήκα τις ιδιες σημαντικες σχεσεις που ειχα χασει όταν ζητησα συγγνωμες για τη συμπεριφορα μου. οταν σταμάτησα να ξεσπάω γύρω μου και προσπάθησα να δώσω περισσότερη σημασία στο να καταλαβαίνω τι λέει ο άλλος και γιατί, πριν του πω την αποψή μου, ακομα κι αν πιστευα πως κανει τραγικό λάθος. όλοι μας νομιζουμε οτι ξερουμε την απολυτη αληθεια και οτι η γνωμαρα μας ειναι η μονη σωστη. μπορει σε καποιες περιπτωσεις να ισχυει αλλα την χανουμε οταν την εκτοξευουμε σε μορφη προσβολης, υπονοουμενου, κοντρας, αμφισβητησης και με οποιονδηποτε τροπο τελοσπαντων θεωρουμε οτι θα επιβληθει. κι αυτο ειναι προβλημα.. ειναι μεγαλο προβλημα. οταν προσβαλεις τον αλλον ειναι σα να του λες "ξερεις το σωστο και με δουλευεις". κι αν οντως το ξερει, αν οντως εχει σκοπο να σε πληγωσει με τη γνωμη του, τοτε εχετε να συζητησετε θεματα εμπιστοσυνης μεταξυ σας. συνηθως ομως ο αλλος δεν ξερει. δεν μπορει να ξερει τι εχεις εσυ μεσα στο κεφαλι σου, τι σε πειραζει και σε ενοχλει εσενα προσωπικα σαν ανθρωπο και τι ΕΣΥ βρισκεις λαθος και σωστο. ο αλλος λεει αυτο που λεει για τους δικους του λογους κι αν δεν μπεις στον κοπο να συμμεριστεις την αποψη του και να τον καταλαβεις, αλλα μεινεις στο να του πεταξεις με θυμο τη δικη σου αληθεια, τοτε την χανεις. δεν μπορει η "αληθεια" να λεγεται με θυμο γιατι δεν ειναι αληθεια. δεν φταινε οι αλλοι που εκνευριζεσαι, γιατι πιστεψε με κανεις δεν εχει ορεξη να καθεται να τσαντιζεται και να μαλωνει. (εκτος αν θελει να το κανει μαζι σου και το επιδιωκει υπουλα, αλλα συνηθως αυτο κανει μπαμ απο χιλιομετρα). εχεις, κατα τη γνωμη μου, να αναρωτηθεις γιατι εσυ εκνευριζεσαι με τους αλλους που δεν ειναι "σωστοι" και οχι με το γιατι εκεινοι δεν ειναι σωστοι και σιγα σιγα θα ανακαλυψεις πολλα λαθη που κανεις χωρις καν να τα καταλαβαινεις.