Μαμούνι αντελήφθην απολύτως το πνεύμα του πρώτου σχολίου σου και γέλασα φυσικά. :DΣχολίασα προς υπεράσπιση τόσο του Χομπίστα Καλλιεργητή γιατί τον φαντάστηκα έτσι βουρκωμένο να σκέφτεται "μα δε χαλάνε οι κολοκύθες", όσο και των ίδιων των κολοκυθών γιατί έχω δυο πορτοκαλοπράσινες ας γουί σπικ και είναι κούκλες. Οριακά κρατήθηκα χθες και δεν τις φούρνισα, τόσο όμορφες.Heidi πολύ σ'ευχαριστώ, κουτσομαγειρεύω ναι και λατρεύω τα τρόφιμα όλα. Γι'αυτό και μου βγήκε το σχόλιο Ωδή στην Κολοκύθα. Τόσο τ'αγαπάω που όταν ένα φαγητό δε μου πετυχαίνει, λυπάμαι αυτά που κατέστρεψα αντί να τ'αναδείξω, όχι το ότι δε θα ευχαριστηθώ το γεύμα μου.Θυμήθηκα τα ψάρια τώρα, που στις αρχές έκλαιγα όσο τα έπλενα και δεν μπορούσα να τα κρατήσω. Ούτε κινούμενο σχέδιο τόση γραφικότητα.