Anonymous Liberty όλο κριτική είσαι αλλά τη σειρά την είδες μέχρι το τελευταίο επεισόδιο! Κάτι σαν τη γρια στη Ντόλτσε Βίτα που έβλεπε τις ερωτικές ταινίες και κουνούσε το κεφάλι με σχόλια του τύπου "Δε ντρέπεσαι ξετσίπωτη!". Εν πάση περιπτώσει αφού μπερδεύεις μια ιστορία φαντασίας με την ιστορική πορεία του ανθρώπου, σου προτείνω να διαβάσεις καμιά ιστορική ή ανθρωπολογική μελέτη (υπάρχουν γραμμένες σε απλά ελληνικά στις βιβλιοθήκες των πανεπιστημιων, τσάμπα είναι), μπας κι αποκτήσεις αντίληψη και γνώση της θέσης της γυναίκας και της ανθρώπινης βίας ανά τους αιώνες, και δη στο μεσαίωνα. Η Ζαν ντ' Αρκ δεν είναι παράδειγμα γυναίκας που στάθηκε πάνω από τη γυναικεία μοίρα (φήμες λένε ότι την έκαψαν ως μάγισσα επειδή άκουγε τη φωνή του Θεού). Οποιαδήποτε Βασίλισσα δε στηρίχθηκε στην πρωτοβουλία και την ανωτερότητά της ως γυναίκα ώστε να κατέχει τόσο υψηλή θέση, μάλλον επιβλήθηκε η παρουσία της, όπως συνέβη με όλους τους μονάρχες, οπότε δεν αποτελεί και κανένα σημαντικό γυναικείο επίτευγμα. Η Θεοδώρα του Βυζαντίου έγινε γκόμενα του Αυτοκράτορα όταν εκείνος την είδε και ξετρελάθηκε σε ένα από τα θεάματα που παρουσίαζε: Η Θεοδώρα ήταν ηθοποιός, κάτι που σήμαινε πολλά πράγματα στην εποχή του Βυζαντίου και μετά του Μεσαίωνα. Το θέαμα της Θεοδώρας ηταν ένα γυμνό χορευτικό πάνω σε κάρο (δεν είχαν τότε μόνιμες σκηνες και μ' αυτό τριγυρνούσαν τις πόλεις και τις υπαίθρους) όπου στο τέλος ξάπλωνε ανάσκελα μ´ ανοιχτά τα πόδια κι οι θεατές της έριχναν κριθάρι (ξέρεις πού...). Δεν τα βγάζω απ' το μυαλό μου, το έχω σπουδάσει, πίστεψέ με, βασίζομαι σε πηγές κι όχι στη βικιπαιδεια. Φυσικά ο Αυτοκράτωρ την υποχρέωσε να πάψει ως ηθοποιός για να γίνει "Αγία Αυτοκράτειρα". Και δεν στάθηκαν το ίδιο τυχερές όλες οι γυναίκες του Βυζαντίου.Φτάνει με τα κλισέ πια.