Καταλαβαίνω γιατί αγχώνεσαι, και εγώ το έχω περάσει αυτό με την αίσθηση ότι χάνω χρόνο και οι άλλοι στον κλάδο μου έχουν κάνει κινήσεις και ήδη δουλεύουν κλπ κλπ. Μέχρι που μεγάλωσα λίγο, είδα πώς είναι τα πράγματα και σε κάποιες άλλες χώρες, είχα και δική μου επαγγελματική εμπειρία και συνειδητοποίησα ότι όλα είναι σχετικά. Αυτό το τρυπάκι σχολείο, πανελλαδικές, μεταπτυχιακό, δουλειά, γάμος, οικογένεια με μερικές παραλλαγές έχει περάσει τόσο πολύ μέσα μας από τον τρόπο που μεγαλώσαμε ώστε αδυνατούμε να δούμε τα "κενά"του χρόνου μας που δεν κάναμε τπτ από όλα αυτά ως διαστήματα πραγματικής ζωής που μαςάλλαξαν και όχι ως χαμένο χρόνο. Υπάρχει κόσμος που κάνει διάλειμμα ένα χρόνο από όλα και ταξιδεύει ή δουλέυει σε κτ τελείως άσχετο. Άλλοι που λόγω ασθένειας δικής τους ή δικού τους προσώπου αλλάζουν εντελώς τα πλάνα τους κ πολλά άλλα παραδείγματα. Όμως από κάθε περίοδο έχεις κτ να κερδίσεις αν θέλεις. Εσύ για παράδειγμα κέρδισες μια μεγαλύτερη ωριμότητα και επέλεξες πιο συνειδητά αυτό που θες να κάνεις. Θα μπορούσες να είχες ξεκινήσει κτ από τύχη με το οπόιο θα συμβιβαζόσουν για πολλά χρόνια. Και στη συνέντευξη πάντα υπάρχει τρόπος να δικαιολογήσεις τα "κενά", αρκεί να το πιστεύεις, να είσαι συνειδητοποιημένη κ να έχεις αυτοπεποίθηση για τις επιλογές σου. Στο κάτω κάτω γι'αυτό γίνεται η συνέντευξη, για να δουν την προσωπικότητά σου. Αλλιώς θα προσλαμβάναν τα βιογραφικά μας. Καλή τύχη και ευελιξία εύχομαι!