alex, Σωστός μέχρι ένα σημείο.Αυτοί που είναι ευαίσθητοι στον αυθορμητισμό του άλλου και φοβούνται θα παραμείνουν ευαίσθητοι και με τον φόβο. Μέχρι το τέλος τους θα δαπανούν χρόνο και ενέργεια να σηκώνουν διαρκώς τοίχους. Μην ξεγελιόμαστε όμως δεν είναι μόνο η νοοτροπία περασμένων δεκαετιών και η εκκλησία που περιορίζουν, δεν συμβαίνει τόσο αυτό πια, αλλά οι μεταμοντέρνες παγίδες αγελαιοποίησης που μάλιστα ισχυρίζονται με θρασύτητα ότι "απελευθερώνουν" το άτομο από τις παλιές νοοτροπίες!Όσο για τα παιδιά τα περισσότερα μαθαίνουν από ενήλικες ή από άλλα παιδιά που αυλακώθηκαν από ενήλικους στην σκληρότητα στα παιδάκια που διαφέρουν. Τα περισσότερα παιδιά έχουν απεριόριστες δυνατότητες για συμπόνοια. Είναι έμφυτη στην ανθρώπινη συνείδηση. Αν τα κακομεταχειριστούν ή τιμωρηθούν άδικα, χωρίς εξήγηση, τότε πολλές φορές η συμπόνοια προς τα άλλα παιδιά γίνεται το αντίστροφο, σαδισμός. Το ίδιο συμβαίνει σε κοινωνίες που ο σαδισμός άμεσα ή έμμεσα διδάχθηκε (White Ribbon). Το παιδί θύμα γίνεται πολλές φορές ο ενήλικος θύτης ακόμα και εναντίον του εαυτού του. Το έγκλημα αλλάζει μόνο.