Η πλέον ψύχραιμη προσέγγιση κατά τη γνώμη μου. Να συμπληρώσω ότι, κατά την προσωπική μου άποψη, και το υψηλό ποσοστό αποχής πρέπει να προβληματίζει πρωτίστως την αντιπολίτευση. Όσοι απέχουν, ακόμη κι αν το κάνουν γιατί "όλοι είναι ίδιοι", ουσιαστικά αποδέχονται την υπάρχουσα κατάσταση. Αν έχουν την παραμικρή ελπίδα για αλλαγή, το λογικό είναι να προσέλθουν στις κάλπες για να περάσουν το μήνυμα αυτό, έστω κι αν κανένα από τα κόμματα της αντιπολίτευση δεν τους εκφράζει 100%. Κι όμως δε μπαίνουν στον κόπο, μάλλον γιατί, παρόλο που η κυβλερνηση δεν έχει εξασφαλίσει τη στήριξή τους, ούτε και η αντιπολίτευση, και ειδικά ο Σύριζα, το μόνο κόμμα που θα μπορούσε να φέρει ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό, δεν έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Σε μια εποχή γενικευμένης, δικαιολογημένης δυσαρέσκειας, όπου είναι σχεδόν αδύνατον να βρεθεί άνθρωπος να δηλώσει ικανοποιημένος από τις κυβερνητικές πολιτικές, η υψηλή αποχή και η στασιμότητα των ποσοστών θα έπρεπε να προβληματίζει σοβαρά ένα κόμμα που δεν δείχνει να πείθει για τη βιωσιμότητα των λύσεων που προτείνει.