Κοίτα, επιστήμονας δεν είμαι. Ωστόσο στο άρθρο αναφέρεται ότι έγιναν μεγάλης διάρκειας έρευνας για την πιθανή σχέση εμβολίων και αυτισμού, και δεν υπήρξε κανένα στοιχείο που να την υποστηρίζει.Έχεις δίκιο, θα είχε όντως ενδιαφέρον να μελετηθεί ο τρόπος με τον οποίο οι γονείς αυτοί υιοθέτησαν τις αντιλήψεις τους σχετικά με τα εμβόλια.Και πάλι τονίζοντας ότι δεν είμαι επιστήμονας, και ότι τα επιχειρήματά μου δεν είναι ακαταμάχητα, βρίσκω απολύτως λογική την εξήγηση που δίνεται στην επικράτηση αυτής της άποψης: Όταν δύο πράγματα συμπίπτουν χρονικά, έχουμε συχνά την τάση αν τα συνδέουμε. Είναι κάτι που το συναντάμε παντού στη ζωή μας. Κάπως έτσι ο Σερβίας Ειρηναίος απέδωσε τις πλημμύρες στα Βαλκάνια στη νίκη της Κοντσίτα (για να σου φέρω ένα πολύ ακραίο παράδειγμα.) Επειδή λοιπόν συμπίπτουν η ηλικία που εμφανίζονται τα σημάδια του αυτισμού με την ηλικία που είθισται να εμβολιάζονται τα παιδιά, τα δύο λανθασμένα συνδέονται.Όσο για την άυξηση των διαγνώσεων αυτισμού, αφού το λες και η ίδια ωραιότατα στο τέλος του σχολίου σου. Τέτοια παιδιά, ειδικά όσα ανήκουν στο ευρύτερο φάσμα του αυτισμού, έμεναν χωρίς διάγνωση σε εποχές που η σχετική ενημέρωση απουσίαζε. Τα χαρακτήριζαν αορίστως προβληματικά, μονόχνοτα ή δεν ξέρω τι.Να, σκέεφτομαι πολλούς που ακούω να λένε "Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι γκέι από παλιά!". Χελόου! Τι ήθελες, να βγαίνουν και να διατυμπανίζουν την διαφορετικότητά τους το 1940, να τους πάρουν με τις πέτρες; Δεν έχουμε περισσότερους γκέι, έχουμε περισσότερους ανθρώπους που δεν αφήνουν τις κοινωνικές νόρμες να καταπιέζουν την έφραση της προσωπικότητάς τους, ευτυχώς.