Έχεις δίκιο Krinidon. Έχουμε δει άστεγους ή εξαρτημένους σε φυσική κατάσταση παρόμοια με σκύλου. Δεν είναι υπερβολή. Μια επίσκεψη στους θαλάμους ή διανυκτέρευση σε κάποιο νοσοκομείο της Αθήνας είναι αρκετή. Έχω δει ανθρώπους να πεθαίνουν σιγά σιγά δίπλα μου για βδομάδες και δεν έχει έρθει κανένας να τους επισκεφτεί πάνω από 5 λεπτά. Νοσοκόμα ή κοινωνική λειτουργός. Νεκροθάφτης ή το κλεφτρόνι που του αρπάζει τα πράγματα. Ακόμη και να θέλει ένα ιερέα δεν υπάρχει κανένας. Τέτοια αδιαφορία από Έλληνες σε συνανθρώπους τους δεν υπήρχε στο παρελθόν!Από την άλλη πλευρά ο κάθε άνθρωπος αγαπά αυτό που μπορεί. Όσο υπάρχει τέτοια φροντίδα και αγάπη για κάποιο άλλο πλάσμα από τον εαυτό μας τόσο υπάρχει ελπίδα.Η απελπισία είναι όταν υπάρχει αδιαφορία και η σκέψη ότι μια κίνηση συμπόνοιας δεν μπορεί να σώσει. Κι όμως μπορεί!