Για δες Α,μπα, τα 'λεγες σήμερα στο τέλος της #7: "Διαδραστικότητα, συμμετοχή, αμεσότητα..." Τί ελπιδοφόρος και ευγενής στόχος, αλήθεια, σε μια τέτοια εποχή αποξένωσης, ατομισμού και μιζέριας. Και πόσο καλή εντύπωση μου έκανε το σχόλιο του bagle αλλά και άλλων παιδιών εδώ μέσα για το πρόβλημα της Άτονης, όταν ακριβώς σε ένα άλλο άρθρο παραδίπλα διάβασα με βαθύ προβληματισμό ότι 1 στους 2 μαθητές έγραψαν κάτω από τη βάση στην φετινή Έκθεση για τον ανθρωπισμό. Και δεν είναι η πρώτη φορά που συγκινούμαι από τη στήλη και τα σχόλια της στήλης αυτής. Η ανθρωπιά και η συμπόνια δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, μια φιλοσοφική ιδέα, μια θεωρητική αξία, να ορίστε: εκδηλώνεται και με ένα απλό σχόλιο στο ίντερνετ από έναν άγνωστο που αφιέρωσε χρόνο και σκέψη για να σταθεί στο πρόβλημα του συνανθρώπου του, όπως μπορεί και με τις γνώσεις που διαθέτει. Αλλά και η καλή διάθεση, το χιούμορ και η πλάκα σε άλλες περιπτώσεις είναι μέσα στήριξης και συμμετοχής, στο κάτω-κάτω- και από αυτά η στήλη διαθέτει σε αφθονία!Υ.Γ. Όσο για την αμπελοφιλοσοφία, ναι, έχει και αυτή το χώρο της εδώ μέσα, αλλά είναι ωραία η άτιμη και άκρως συγκινητική ώρες-ώρες!Και όσο για το αν είναι σημαντικό αυτό που γίνεται εδώ μέσα ή όχι, η ψυχή της Άτονης και όλων των άλλων παιδιών που έχουν αναζητήσει μια γνώμη από τη στήλη αυτή, ξέρουν!:) :)