Αααχ... Λοιπόν, για να ξεμπερδεύουμε πρώτα για τους μπαμπουίνους: Και στους ιππόκαμπους το έμβρυο το φέρει το αρσενικό στο σώμα του αντί για το θηλυκό, θα συνεχίσουμε με τα παραδείγματα από το ζωικό βασίλειο; Ξαναλέω, δεν έβαλα στη συζήτηση τους λύκους, αλλά τους ανθρώπους που έχουν μεγαλώσει με ζώα.Όσο για τη θέση των ανδρών στην πατριαρχική κοινωνία: Μην τρελαθούμε, δεν υπάρχει θέση στην ανθρώπινη κοινωνία που να απολαμβάνει όλα τα καλά χωρίς κανένα κακό! Οι άνδρες, λόγω και της σωματικής τους κατασκευής στο κάτω κάτω, ήταν οι κατ'εξοχήν πολεμιστές, αυτοί ήταν λοιπόν και οι πρώτοι που πέθαιναν! Τώρα βέβαια, εάν εσύ έναν ακαριαίο θάνατο στη μάχη - τον οποίο μάλιστα τα ήθη της εποχής περιέβαλαν με την μεγαλύτερη τιμή και δόξα για τον θανόντα - τον θεωρείς χειρότερη μοίρα από την εφ' όρου ζωής σκλαβιά, η οποία περιελάμβανε συχνά χωρισμούς οικογενειών, βιασμούς, εξευτελισμούς, κακομεταχείριση, καταπίεση και πλήρη στέρηση δικαιωμάτων... τι να σου πω. Μάλλον όσοι έχουν τραγουδήσει "καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή" ήταν βλάκες.Επίσης πριν κοιτάξω καν τη ζωή στον πόλεμο, σε ακραίες δλδ συνθήκες, στέκομαι στη ζωή εν ειρήνη. Ποιο φύλο είναι το "κουλ" - γιατί αυτή την έκφραση χρησιμοποίησα - αυτό που φέρνει στο σπίτι το καρβέλι, έχει την τελευταία κουβέντα, ρίχνει άμα λάχει μια σφαλιάρα, μπορεί και να απιστεί επειδή "είναι στη φύση του" και το όνομά του αποτελεί φιλοφρόνηση και εύσημο ("αν θες να λέγεσαι άνδρας..", "μπράβο της, είναι αντράκι!") ή αυτή που πρέπει να βρίσκεται στη σκιά του κύρη της, να είναι "δούλα και κυρά", να "μην ανοίγει τα πόδια της στον έναν και τον άλλο", να ελπίζει ότι θα περάσει το δικό της μόνο μέσω πλαγίων οδών (καπατσοσύνη, κρεββατομουρμούρα, "άσ'τον να νομίζει ότι αυτός το αποφάσισε") και που το όνομά της είναι κατηγορία και βρισιά ("τι κλαις ρε σα γυναικούλα!" "γυναικεία καμώματα"). Επιμένεις ότι από τους δύο στερεότυπους ρόλους δεν βγαίνουν κερδισμένοι οι άνδρες;Α, να σου πω κι ένα "δικό σου" επιχείρημα που ξέχασες: Στην αρχαία Αθήνα, την άπιστη την διαπόμπευαν μόνο (και την έστελναν στους γονείς της) ενώ τον εραστή της τον εκτελούσαν. Εκ πρώτης ακούγεται ευνοϊκό για τις γυναίκες, σωστά;Σε τι οφείλεται αυτή η (πραγματικά άδικη) αντιμετώπιση; Στο ότι ο άνδρας θεωρούσαν ότι είχε το μυαλό να ξεχωρίσει καλό και κακό, όπως και να "πείσει" τη γυναίκα. Η γυναίκα, με το λιγοστό της μυαλουδάκι, άμα της έλεγες "σκύψε", έσκυβε. Την είχαν δλδ για μειωμένης ευθύνης, όπως έχουμε εμείς τα 8χρονα.Ε να την βράσω τέτοια εύνοια!