Γι'αυτό λέω ότι γίνεται ατέρμονη η συζήτηση, υπάρχουν πολλά λογικά επιχειρήματα εκατέρωθεν. Η ασφάλεια των εκδιδομένων ατόμων πρέπει προέχει. Στην περίπτωση ουσιαστικών ελέγχων, οι ναρκοεξαρτημένοι κανονικά δεν θα μπορούσαν να πάρουν άδεια. Η κρίση τους είναι λογικό να αμφισβητείται, ενώ θα θεωρούνταν και επικίνδυνοι για την υγεία.Αν μιλάμε για νόμιμες, ελεγχόμενες συνθήκες, οι εκδιδόμενες έχουν ρεπό, ασφάλιση, προστασία από επικίνδυνους ανθρώπους. Δε λέω ότι είναι ωραία εργασία, ούτε φυσικά ότι όλοι θα την κάναμε. Απλώς οι συνθήκες που περιγράφεις αφορούν κυρίως τις περιπτώσεις που οι γυναίκες αυτές είναι δέσμιες & θύματα εξαναγκασμού. Το να παταχθούν τέτοιες καταστάσεις θα έπερεπε ασφαλώς να είναι το πρώτο και κύριο μέλημα.Επίσης: Αν κάποιος ωθηθεί - το ξανατονίζω, χωρίς πίεση τρίτων προσώπων - από την οικτρή οικονομική του κατάσταση να κάνει ένα τέτοιο επάγγελμα, σε ανθρώπινες ασφαλώς συνθήκες... Πιστεύω ότι αν απλώς του το απαγορεύσεις, δεν του προσφέρεις μια εναλλακτική, τουλάχιστον όχι κάποια που δε θα μπορούσε να σκεφτεί και μόνος του (πχ. να πουλήσει κανένα νεφρό, να μπει φυλακή ή να κάτσει να πεθάνει). Δεν προτιμούν όλοι να πεθάνουν από το να εκπορνευτούν. Κι εγώ θα προτιμούσα να πεθάνω από το να ζω με μια βαριά παράλυση, όμως άλλοι ακόμη και τετραπληγικοί να είναι διψάνε για ζωή, και μαγκιά τους.Και μιλώντας για αναπηρία: Υπάρχουν άνθρωποι με σοβαρές αναπηρίες, παραμορφώσεις & άλλα προβλήματα. Αν είναι πλούσιοι, δεν χρειάζεται να τους απασχολεί τίποτα, μπορούν να βρουν πολλούς να τους προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, ούτε που τους απασχολεί αν υπάρχει νόμιμη πορνεία. Ένας άνθρωπος άρρωστος και φτωχός είναι καταδικασμένος να μην έχει αυτού του τύπου την ανθρώπινη επαφή για πολλά χρόνια ή και για πάντα.