Οταν μιλάς για δήθεν διαχωριστικές γραμμές αριστεράς - δεξιάς δικαιούμαι απόλυτα να σε σε ειρωνευτώ. Και αν όντως η πάλη των τάξεων δεν αποτελεί την κινητήρια δύναμη των πάντων (σε αυτό συμφωνούμε, αλλά δεν φαινόταν από το πρώτο σου σχόλιο), αυτή δεν παύει να διαδραματίζει παρόλα αυτά σημαντικό, σημαντικότατο ρόλο, αν σκεφθείς της βαθύτατες ανισότητες, την εκμετάλλευση (κυρίως των εξαθλιωμένων εργαζόμενων του Τρίτου Κόσμου) και την φτώχεια, ζητήματα με τα οποία ασχολείται (όχι πάντα επιτυχώς) η αριστερά που κατ' εσένα δεν έχει λόγο ύπαρξης. Οσο για το ακραίο παράδειγμα που χρησιμοποίησα, ήταν απλά για να δείξω ποιά είναι τα όρια του ορθολογισμού και που μπορεί να οδηγήσει η ανυποψίαστη πίστη σε αυτόν.Ας πάρουμε και τα μη ακραία: με απόλυτα "ορθολογικό" τρόπο σχεδιάστηκε από ικανούς τεχνοκράτες η βιομηχανική ανάπτυξη που οδήγησε στην καταστροφή του περιβάλλοντος που ενδέχεται να οδηγήσει στην κατάρρευση του πολιτισμού μας. Απλά, οι παράμετροι με τους οποίους τροφοδοτήθηκε η δουλειά των τεχνοκρατών ήταν η μεγιστοποίηση της παραγωγής και του κέρδους. Αν στους ίδιους τεχνοκράτες είχε τεθεί ως πρώτη προτεραιότητα η προστασία του περιβάλλοντος και η ποιότητα των παραγόμενων αγαθών και ως δευτερο-τριτεύουσα προτεραιότητα η αύξηση της παραγωγής και του κέρδους, τότε, εξίσου "ορθολογικά" θα είχαν οδηγηθεί σε ένα διαφορετικό μοντέλο.Το βασικό είναι σε τι αξίες και προτεραιότητες θα χρησιμοποιήσεις τον ορθολογικό τρόπο σκέψης σου