Αλήθεια σε ποια ηλικία πρέπει να είναι κάποιος για να του επιτρέψουμε να μιλάει για τα 'σπασμένα';Δεν νομίζω ότι το νούμερο της ηλικίας σου μειώνει αυτά που βιώνεις! Εγώ θυμάμαι πολύ έντονα ότι ως παιδί είχα βαθιά ενσυναίσθηση ίσως πιο έντονη από άλλους καθώς διάβαζα και πολλά βιβλία . Θυμάμαι πολύ έντονα γεγονότα που με έιχαν σημαδεύσει όπως άσχημα περιστατικά σε συγγενείς και φίλους, φιλίες που πρόδωσαν, αποτυχίες στο σχολίο κλπ. Θυμάμαι πώς μετά από μερικά περιστατικά ένοιωθα ότι με έχει κουράσει η ζωη, πράγμα που ίσως για κάποιους είναι πιο λογικό κάποιος να πει στα 50 (και μετα να έρθει ο 80αρης και να του πει που πας ρε Καραμήτρο;) .10 χρόνια μετά δεν θα μειώσω ούτε στο τόσο τις τότε εμπειρίες μου απλά έχω ζήσει και άλλα πράγματα που με άλλαξαν λίγο σαν άνθρωπο (όχι και τρελά). Ούτε θα μειώσω κάποιους που νοιώθουν όπως νοιώθουν επειδή είναι μικρότεροι. Άσχετο:Αλήθεια αν κάποιο 17χρονο είχε πχ περάσει καρκίνο θα το χλευάζαμε επειδή δεν ξέρει από τα βάσανα της ζωης;