Η εικόνα που παρουσιάζετε είναι εντελώς εξωπραγματική. Ίσως υπάρχουν ορισμένοι απαρχαιωμένοι παλαιού τύπου ξεναγοί, που ξεκίνησαν πριν απο πολλές δεκαετίες και ακόμη εργάζονται με τέτοιους τρόπους. Δεκτό. Ωστόσο, η συντριπτική πλειονότητα των νεότερων δεν είναι έτσι, δεν "παπαγαλίζουν απλώς και απαγγέλλουν κατεβατά". Η συμμετοχή των -κάποιων- αρχαιολόγων σε ανασκαφές και μουσειακές εργασίες ουδεμία σχέση έχει με την σφαιρική άποψη που αποκομίζει κανείς όταν περιηγείται συστηματικά ανά την επικράτεια. Έχω διατελέσει και αρχαιολόγος εν δράσει, πριν γίνω ξεναγός, και γνωρίζω άριστα ότι το οπτικό μου πεδίο ήταν πολύ πιο περιορισμένο τότε, παρά τις θεωρητικές γνώσεις που οπωσδήποτε ήδη είχα. Δεν χρειάζεται αυτός ο απαξιωτικός τόνος. Η αποστολή του ξεναγού είναι τελείως διαφορετική απο αυτήν του αρχαιολόγου. Τόσα χρόνια, που οι αρχαιολόγοι είχαν εργασία στον δημόσιο χώρο, δεν διεκδικούσαν το ψωμί των ξεναγών, που αγωνίζονται στην ελεύθερη αγορά, χωρίς καμία εξασφάλιση, περνώντας τα χρόνια τους καθ'οδόν, στον ήλιο, γερνώντας όρθιοι, με συνεχές άγχος να διατηρούν την υγεία τους προκειμένου να μπορούν να ανταπεξέλθουν σωματικά στις σκληρές απαιτήσεις της εργασίας τους... Γιατί οι ξεναγήσεις δεν είναι μόνο περίπατοι πόλης με άρωμα λογοτεχνίας...Παλαιότερα μάλιστα, υπήρχε και γενική απαξία (έχω τύχει μάρτυρας μειωτικών εκφράσεων αρχαιολόγων απέναντι στο έργο που επιτελούν οι ξεναγοί, πολλάκις). Τώρα ξαφνικά, διεκδικούν να κάνουν -περιστασιακά ίσως- τη δουλειά των ξεναγών, χωρίς μάλιστα την πλήρη ειδική εκπαίδευση. Χωρίς να γνωρίζουν σε βάθος τη χώρα, τους περισσότερους αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, και τα άλλα αξιοθέατα. Τι γνωρίζει ο αρχαιολόγος από φυτολογία, γεωλογία, γεωπολιτική, διπλωματικά ζητήματα, λογοτεχνία των ξένων χωρών (ανάλογα με τη γλώσσα ξενάγησης) ; Πόσο έτοιμος είναι να απλοποιεί τις γνώσεις του, σε μια γλώσσα απλή και κατανοητή, χωρίς επιστημονικούς όρους; Πόσο καλά γνωρίζει τα μονοπάτια των πεζοποριών, τις πρώτες βοήθειες ή τα νομικά ζητήματα σε περίπτωση ατυχημάτων; Και πόσο καλά κινείται σε σειρά πόλεων-οικισμών, εκτός της κύριας πόλης στην οποία υλοποιεί "εναλλακτικούς περιπάτους"; Δεν θα ήταν καλύτερο -και πιο δίκαιο- να του χορηγείται απλώς κατά περίπτωση μια τοπική άδεια ξεναγού πόλης, για παράδειγμα, εάν επιθυμεί να ξεναγεί σε στενά θέματα της επιστημονικής του ειδικότητας; Ένας ιστορικός νεότερων χρόνων, πώς -μα το θεό !- θα ξεναγήσει με σοβαρότητα το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, τα μεταλλεία του Λαυρίου ή το μυκηναϊκό ανάκτορο της Πύλου; Ή, τις τοιχογραφίες της Μονής Λουκούς, στην Κυνουρία; Πόσοι πράγματι πτυχιούχοι αρχαιολογίας έχουν επισκεφτεί την αρχαία Σπάρτη, έχουν περάσει τον Ταΰγετο, για να κατανοήσουν τοπογραφικά την ιστορία των Μεσσηνιακών πολέμων; Πόσοι ξέρουν να περιηγηθούν στον αχανή αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης ή της Νικόπολης, ή προσανατολίζονται στον ερειπιώνα των Φθιώτιδων Θηβών; Πόσοι άραγε γνωρίζουν τον δρόμο για το λουτρό της αρχαίας Γόρτυνας, ή μπορούν να υποδείξουν την ακριβή θέση εύρεσης ενός σημαντικού ευρήματος στον αρχαιολογικό χώρο; Γιατί μην ξεχνιόμαστε, με το τωρινό νέο σύστημα, πανελλήνια άδεια ξεναγού λαμβάνουν και οι ιστορικοί, κοινωνικοί ανθρωπολόγοι, κτλ. Θα περιοριστούν αυτοί με τη λήψη της αδείας τους σε ξεναγήσεις της στενής τους ειδικότητας; Θα αρνηθούν την ξενάγηση στην Ακρόπολη, εάν τους προταθεί; Δεν νομίζω, μάλλον για "παπαγαλία και απαγγελία κατεβατών" τους κόβω.... Και πολλή χρήση gps, με τη βοήθεια και του γκρούπ τους !