Επιχείρησε και επιχειρεί το ‘’ποτάμι’’να εμπεδωθεί στην κοινή γνώμη σαν μια γνήσια πολιτική κίνηση με ήπια χαρακτηριστικά,ικανή να εκφράσει το χώρο του ‘’Κέντρου’’.Ούτε Κεντροδεξιά ούτε Κεντροαριστερά.Εξάλλου οι ‘’θέσεις’’ αυτές είναι ‘’πιασμένες’’και πολλά υποσχόμενες.Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα.Στην προσπάθειά του να εκφράσει ενα νέο πολιτικό λόγο,το ‘’ποτάμι’’ σύρθηκε σε μια συμψηφιστική λογική θέσεων και ιδεών.Υιοθετώντας τα ‘’καλά’’ του σοσιαλισμού και τα ‘’καλά’’του φιλελευθερισμού με εντελώς σχηματικό και ανέμπνευστο λόγο,εκλαμβάνεται στη συνείδηση της κοινής γνώμης σαν πολιτική απόπειρα ανέξοδου, άκοπου και καιροσκοπικού συμφυρμού θέσεων.Παρόμοιες ή ίδιες θέσεις θάλλουν σε πολλά κόμματα και κινήσεις.Το άφθαρτο και το άμωμο της κίνησης δεν αποτελούν εχέγγυα για την πιστή εφαρμογή τους,αφού ‘’καθαρά χέρια’’ μπορούν να επιδείξουν κι άλλοι.Το πραγματικά καινοφανές δεν συρράφει,ξεράβει τις πολυκαιρισμένες ραφές της παθογένειας και εκεί πάνω κεντάει τις δικές του βελονιές.Το κέντημα θα δείξει αν είναι ελκυστικό ή όχι.