Είμαι αντίθετος με το κυνήγι. Συμφωνώ ότι πρέπει να απαγορευτεί ολοσχερώς και άμεσα. Ωστόσο, τα κυνηγετικά ατυχήματα - που είναι πολυπληθέστερα στην Ελλάδα σε σύγκριση με όλες τις άλλες δυτικές χώρες - δείχνουν και κάτι βαθύτερο, μια ελληνική ιδιαιτερότητα: Την αυθαιρεσία και το θράσος.Στις δυτικές χώρες υπάρχει αυστηρότατη νομοθεσία για το κυνήγι, η οποία μάλιστα τηρείται. Για να πάρει κανείς άδεια περνάει υποχρεωτικά από πολύ δύσκολες εξετάσεις. Η άδεια ανανεώνεται κάθε 5 χρόνια.Οι εξετάσεις περιλαμβάνουν δύσκολες περιβαλλοντικές γνώσεις και αναγνώριση ΟΛΩΝ των ζώων. Ένας τυπικός γερμανός κυνηγός μπορεί να δει μισή φτερούγα για 2 δευτερόλεπτα και θα σου πει για τι πουλί πρόκειται, πότε γεννάει, πως φτιάχνει τις φωλιές του, τι τρώει, ποιούς φυσικούς εχθρούς έχει κλπ κλπ κλπ.Α, και το κυνήγι γίνεται σε - επίσης αυστηρά ελεγχόμενα - κυνηγετικά πάρκα. Δηλαδή προκαθορισμένες εκτάσεις όπου κάποιος μπαίνει με δική του ευθύνη. Τις εκτάσεις τις νοικιάζουν οι κυνηγοί από το κράτος, πληρώνοντας τσουχτερά ενοίκια (κάτι που δεν τους απαλλάσσει από τους αυστηρούς έλεγχους). Ο αριθμός των θηραμάτων ελέγχεται, μέχρι το κάθε μεμονωμένο ζώο.Αντίθετα στην Ελλάδα κυριαρχεί η αυθαιρεσία. Όποιος θέλει μπορεί να πάρει ότι όπλο θέλει και να βγει σε όποια ραχούλα θέλει για να πυροβολήσει ότι θέλει. Το να θερίσεις έναν (ίσως απειλούμενο) πληθυσμό, στην Ελλάδα θεωρείται μαγκιά.Το κράτος εντελώς κιμπάρικα παραιτείται από τα τεράστια έσοδα που θα μπορούσαν να φέρουν οι άδειες κυνηγιού και τα ενοίκια (500.000 ψήφοι είναι αυτές)Είμαι αντίθετος με το κυνήγι, ακόμα και όταν γίνεται με τις ευρωπαϊκές συνθήκες. Λυπάμαι για κάθε κυνηγετικό ατύχημα. Αλλά - από την θεωρία των πιθανοτήτων και μόνο - τα κυνηγετικά ατυχήματα στην Ελλάδα είναι προσχεδιασμένα.Γιατί όταν ξαμολιούνται 30 αδαείς στην ίδια ραχούλα με ένα όπλο στο χέρι, το ατύχημα είναι θέμα χρόνου.