DeLaNet, δεν είναι ότι δεν κατανοώ τον συλλογισμό σου, ούτε ότι αμφιβάλλω πως η λύση που προτείνεις έχει πράγματι πλεονεκτήματα. Εξάλλου εκτιμώ πάντοτε τη σκέψη σου.Αλλά να, χρησιμοποίησα το ρήμα "αμφιβάλλω" και αναρωτήθηκα: πώς θα ξεχωρίζουμε τον στιγμιαίο από τον εξακολουθητικό μέλλοντα, όπως επίσης τον αόριστο από τον παρατατικό, σε ρήματα με συνθετικό το "βάλλω", όταν δε θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε διπλά φωνήεντα;Λύσεις υπάρχουν: Μπορούμε να καταργήσουμε τα "προσβάλλω, συμβάλλω, καταβάλλω, αναβάλλω" κ.α., & να τα αντικαταστήσουμε με συνώνυμα. Μπορούμε επίσης να καταργήσουμε κάποιους χρόνους: Οι ξένοι ήδη μπερδεύουν τους δύο μέλλοντες όταν μιλούν ελληνικά. Από την άλλη οι Γάλλοι έχουν ουσιαστικά καταργήσει τον αόριστο στη γλώσσα τους και τον έχουν αντικαταστήσει με τον παρακείμενο. Και δεν πέθαναν.Ούτε κι εμείς θα πεθάνουμε. Απλώς διερωτώμαι εάν το ζητούμενο είναι απλώς να διαλέξουμε την γρήγορη, την εύκολα λύση της απλοποίησης σε όλα, της κατάργησης όσων μας δυσκολεύουν. Στη γλώσσα και όχι μόνο.Από την άλλη ίσως έχω κάπως παρωχημένες απόψεις. Συν τοις άλλοις, δεν υπάρχει καμία λέξη που να χρησιμοποιούσαν οι παππούδες μου και να μην τη χρησιμοποιώ, θα σας διαβεβαίωναν και οι ίδιοι. ;)