#7 Καθόλου αγαθή δε μου φαίνεται η ερώτησή σου! Αυτό που περιγράφεις είναι αρκετά συνηθισμένο - πρόκειται για την κατάσταση όπου αφενός η αίσθηση της αξίας μου τροφοδοτείται από τον αριθμό δραστηριοτήτων που έχω και την ενέργεια που δαπανώ ("όσο πιο πολλά κάνω, τόσο πιο πολύ αξίζω"), με άλλα λόγια αυτό που είμαι ταυτίζεται με αυτό που κάνω και αφετέρου αυτά που κάνω δεν πηγάζουν από μια αυθεντική ανάγκη του εαυτού μου αλλά από αυτό που θεωρώ ότι πρέπει να κάνω για να αξίζω. Αυτός ο συνδυασμός μου δίνει μια αίσθηση αξίας όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για δράση που είναι κοινωνικά αποδεκτή (εργασία, σπουδές, χόμπι...), όταν όμως ολοκληρώνονται οι εργασίες που έχω αναλάβει, μένω μετέωρος-μετέωρη, η ενέργειά μου πέφτει και δεν έχω το κουράγιο να αναζητήσω νέες δραστηριότητες. Έτσι εγκλωβίζομαι σ' ένα φαύλο κύκλο... Το κλειδί είναι να βρω τρόπους σύνδεσης με τον εαυτό μου ώστε να μπορώ να συνειδητοποιώ τι μου συμβαίνει και να φροντίζω τις ανάγκες μου. Το γεγονός ότι έχεις παρατηρήσει τον εαυτό σου είναι ένα υπέροχο πρώτο βήμα...