Ένα αδεσποτάκι που χρειάζονταν αγάπη και φροντίδα ήταν. Και προπαντός, μία ύπαρξη που έπρεπε να απομακρυνθεί, για να προστατευθεί, από την περιοχή και τα συνεχή δακρυγόνα και τις φωτιές. Όλα τα άλλα είναι χαζοί συναισθηματισμοί και πρόσδωση σε ένα ζώο ανθρώπινων χαρακτηριστικών. Σε λίγο θα μας πείτε ότι στις ελεύθερες του ώρες διάβαζε Προυντόν και Κροπότκιν. Δέχομαι να αποδοθούν ηρωικές ιδιότητες στον Λουκάνικο, αν ταυτόχρονα παραδεχθείτε ότι κάθε αστυνομικός σκύλος είναι ένα ξεφτιλισμένο καθήκι που ψηφίζει Χρυσή Αυγή για να υπάρξει ισορροπία. Επιμένω ότι μου κάνει εντύπωση, τόσοι φιλόζωοι και δε βρέθηκε κάποιος να προστατέψει αυτό το ζωάκι από όλα αυτά τα χημικά. Αντίθετα όλοι μας τον παρουσιάζουν σαν να είχε πολιτική επιλογή να γίνει συγκρουσιακός με τα Ματ.... Υ.Γ. Ο έτερος αείμνηστος, ο Κανέλλος, κυνήγαγε ασταμάτητα και δάγκωνε τους μετανάστες με προτίμηση τους Πακιστανούς. Εξάρχεια γυρνάω και ξέρω πολύ καλά τι λέω. Αυτό ως ένα ακόμη παράδειγμα για το πόσο γελοίο είναι αυτό με την "πολιτική τοποθέτηση" ενός ζώου...