Απίστευτο! Έτσι ήταν ο μαθηματικός μου στην τρίτη Λυκείου στο Ψυχικό, ο οποίος μέσα στο μεθύσι του έδωσε για απόσυρση το παλιό του αυτοκίνητο ξεχνώντας μέσα τα διαγωνίσματα τριμήνου και μας έβαλε βαθμούς στην τύχη! Μετά θυμάμαι τον Θεολόγο στην πρώτη γυμνασίου που ήθελε να είναι σίγουρος πως θα έχουμε συζητήσει εκτενώς τι εννοούμε όταν λέμε πως η Μαρία ήταν "παρθένος" και μας έβαζε χέρι στίς εκδρομές, ένας γεωλόγος με ψυχωσικές κρίσεις και η δασκάλα στο δημοτικό που θεωρούσε πως είναι λογικό να βάζει προβλήματα που λύνονταν μόνο με άλγεβρα (στην Τρίτη δημοτικού) και μετά έβαζε όλη την τάξη να με αποκαλεί "8ο θαύμα" αν κατάφερνα και το έλυνα... Ωραία χρόνια τα σχολικά... αξέχαστα (κι αγύριστα ευτυχώς!)