Κε Κοντοπίδη, συγκλονίζει το άρθρο σας, γιατί φέρνει την εικόνα της κατάστασης που επικρατεί στην Ελλάδα ξεκάθαρα μπροστά στα μάτια αυτού που διαβάζει. Πρέπει να γίνει μια επισήμανση όμως. Για την έλλειψη δοτών δεν φταίνε οι ιατροί των ΜΕΘ, αλλά η ελλιπής ενημέρωση του κόσμου και ο φόβος. Το προσωπικό των ΜΕΘ και κυρίως οι ιατροί, όταν υπάρχει περιστατικό κατάλληλο για δωρεά, φροντίζουν να ενημερώνουν την οικογένεια και η διαδικασία της δωρεάς είναι ανεξάρτητη από το ποιος ιατρός εφημερεύει. Θέλω να πω ότι μετά τη λήξη της εφημερίας, κάποιος άλλος ιατρός θα αναλάβει. Ο φόβος, όμως, του κόσμου είναι κάτι το οποίο δεν προσπερνάται εύκολα. Λίγο καιρό πριν, όταν είχε διαρρεύσει το περιεχόμενο ενός νόμου, σύμφωνα με τον οποίο όλοι είμαστε δυνητικά δότες, εκτός εάν αρνηθούμε εγγράφως στον ΕΟΜ, ο κόσμος μετατράπηκε σε όχλο, ανακαλύπτοντας "υπόγεια συμφέροντα" και συνωμοσίες. Ο κόσμος δε γνωρίζει -και είναι λογικό, γιατί κανείς δεν ενημέρωσε- ότι η λήψη των οργάνων γίνεται μετά από επιβεβαιωμένο εγκεφαλικό θάνατο, κατάσταση μη αναστρέψιμη. Δεν αρκεί να είναι κάποιος σε κώμα, για να μπορεί να γίνει δότης. Πρέπει να είναι εγκεφαλικά νεκρός, κατάσταση η οποία πιστοποιείται κατόπιν ειδικών δοκιμασιών, οι οποίες πραγματοποιούνται αρκετές φορές, ώστε να είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει λάθος στη διάγνωση. Σε παρόμοιες συζητήσεις ακούω συχνά το "Μα ο άλλος ήταν 10 χρόνια σε κώμα και ξύπνησε! Φαντάζεσαι να του είχαν πάρει τα όργανά του;" Και παρά το γεγονός ότι εξηγείς την κατάσταση στην οποία πρέπει να βρίσκεται ο εν δυνάμει δότης, ελάχιστοι είναι αυτοί που καταλαβαίνουν. Δεν το παρεξηγώ. Ο φόβος και ταυτόχρονα η ελπίδα ότι μπορεί κάτι να αλλάξει, έστω και τελευταία στιγμή, είναι αυτά τελικά που ορίζουν τις αποφάσεις. Ειδικά όταν έχεις τον άνθρωπό σου σε τέτοια κατάσταση, δεν είναι εύκολο να δώσεις το οκ για το τέλος. Χρειάζεται γνώσεις, ιδιαίτερη δύναμη και κουράγιο. Και αυτά τα τρία μαζί είναι δύσκολο να βρεθούν, όσο το επίπεδο ενημέρωσης στη χώρα μας είναι τόσο χαμηλό. Έχετε σκεφτεί μέσα από τη θέση στην οποία είστε να δραστηριοποιηθείτε σχετικά με την ενημέρωση για τη δωρεά; Φαντάζει δύσκολο -και είναι, αλλά νομίζω δεν έχει γίνει ποτέ κάποια οργανωμένη κίνηση στην Ελλάδα. Και όπου μπορούμε βοηθάμε κι εμείς! :)