#4Διαβαζω τη σκεψη σου απο το τρενο, σε μια κρυα χωρα (καιρος και οχι μονο), γυρνώντας απο τη δουλεια (οπου πληρωνομαι καλυτερα απο την Ελλαδα αλλα φυσικα οχι οσο οι ντοπιοι!) σε ενα αδειο σπιτι. Κι ερχομαι να μοιραστω τις σκεψεις σου... Και να σου πω οτι εγω σκεφτομαι συντομα να το κανω το βημα για πισω, εχοντας πλεον απομυθοποιησει οτι ειναι πανακεια η εργασια αποκλειστικως και απολυτως στο αντικειμενο μου. Εν τελει, νιωθω πως αξιζω να ζησω λιγο πιο "φυσιολογικα", Κι υστερα απο αυτο την ευχαριστη παρενθεση/εμπειρια, λεω να αρχισω να τα μαζευω. Δε θα βρουμε κατι πισω λες;; Και να σου πω και κατι αλλο (και δεν ειμαι καθολου σωβινιστρια!) νιωθω πως θελω να παραγω, να εξελιξω και να εξελιχθω στη χωρα μου, για να μην την αφησω κι εγω να παει κατα διαολου. Και πες με ονειροπωλα!