Το βασικό ζήτημα είναι να αποφασίσουμε τι είδος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θέλουμε. Θέλουμε στείρα εκπαίδευση με πανεπιστήμια έξω από την κοινωνία και αποκομμένα ή θέλουμε η εκπαίδευση να συνδυάζεται με παιδεία και τα πανεπιστήμια να είναι ανοιχτά προς αυτήν;;; Προφανώς η άποψη μου είναι η δεύτερη. Για μένα το πανεπιστήμιο είναι χώρος αλληλεπίδρασης και πνευματικής καλλιέργειας! Και όχι αυτό δεν γίνεται με πανεπιστήμια-φρουρούμενα από ΜΑΤ και εταιρίες security(οι οποίες μας προέκυψαν αφότου τέθηκαν σε διαθεσιμότητα οι φύλακες). Επειδή πολλά γράφτηκαν στα σχόλια, να αναφέρω ότι η απόφαση μίας συνέλευσης είναι ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ απόφαση. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ψηφίζεται προκύπτει από το σώμα των φοιτητών, και άρα όσο υποκινούμενες και αν είναι οι παρατάξεις, από μόνες τους δεν παίρνουν απόφαση για τίποτα! Επιπλέον είναι εντελώς ειρωνικό να κόπτεται για την έξοδο των κομμάτων από τα πανεπιστήμια ένας πρύτανης που είναι ενταγμένος σε ένα από αυτά και που υπηρετεί τα κομματικά του συμφέροντα έναντι των εκπαιδευτικών του καθηκόντων!!Και πριν "μου την πέσουν" κάποιοι, να πω επίσης ότι δεν ανήκω σε καμία παράταξη- σχήμα ή ότι άλλο!! Απλά είμαι φοιτήτρια και χρόνο με τον χρόνο βλέπω την υποβάθμιση που επιβάλουν στο δικό μου πανεπιστήμιο, με έλλειψη αναλώσιμων και επιτηρητών για τα εργαστήρια, με μείωση του εκπαιδευτικού προσωπικού που είχε σαν συνέπεια την κατάργηση ολόκληρων κατευθύνσεων!! Και είναι γελοίο κάποιος να πιστεύει ότι οι καταλήψεις γίνονται γιατί δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε, λες και είχαμε όρεξη να πληρώνουν οι γονείς μας και μεις να καθόμαστε ειδικά στη δεδομένη περίοδο.