(Συμπληρώνω...)Κατά τα τέλη του 1915 και αρχές 1916 και κάτω από την πίεση της κοινής επίθεσης των αυστροούγγρων, γερμανικών και βουλγαρικών στρατευμάτων, ο σερβικός στρατός, η σερβική κυβέρνηση, η εθνική συνέλευση, καθώς επίσης και ένα μέρος άμαχου πληθυσμού, αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από τη Σερβία μέσω του Μαυροβουνίου στην Αλβανία. Σε αυτό το μακρύ ταξίδι, Σέρβοι πέρασαν την μεγαλύτερη έξοδο στην πρόσφατη ιστορία τους. Στην επίσημη έκθεσή του στο σερβικό πρωθυπουργό Nikola Pasic, στρατηγός Bozidar Terzic, Υπουργός άμυνας, έγραψε ότι στην πορεία τους διαμέσου της Αλβανίας, 243.877 άτομα σκοτώθηκαν ή συνελήφθηκαν ως αιχμάλωτοι ή πέθαναν από την πείνα και το κρύο . Ο κατά προσέγγιση συνολικός αριθμός θυμάτων ήταν τουλάχιστον 150.000 συμπεριλαμβάνων μάχιμων και άμαχων.Από τις 18 Ιανουαρίου έως τις 21 Φεβρουαρίου 1916, 151.828 σέρβοι στρατιώτες και πολίτες εκκενώθηκαν με πλοία από τον αλβανικό λιμένα Valona με προορισμό την Κέρκυρα. Η πρώτη απόβαση στην Κέρκυρα έγινε στα Γουβιά (Guvino), έξι χλμ βόρεια από την πόλη της Κέρκυρας.Οι κακουχίεςτων στρατιωτών και των πολιτών, εντούτοις, δεν σταμάτησε με στην άφιξή τους στο «νησί της σωτηρίας», όπως οι Σέρβοι ονόμασαν την Κέρκυρα.Οι σύμμαχοι δεν είχαν αρκετό χρόνο γιά την περίθαλψη ενός τέτοιου μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Υπήρξε έλλειψη τροφίμων, ενδυμάτων, σκηνών και θέρμανσης. Για 8 ημέρες μετά από την άφιξή τους, η κρύα βροχή δεν σταματούσε. Χωρίς σκηνές, οι ταλαίπωροι στρατιώτες αρχισαν να πεθαίνουν μαζικά.Στις 21 Ιανουαρίου 1916, οι μονάδες νοσοκομείων στρατού από Morava, Pirot και Cacak ήταν οι πρώτες που εγκαταστήθηκαν στο νησί Βίδο. Σύντομα κατόπιν, μερικές χιλιάδες νέα αγόρια νεοσύλλεκτοι έφθασαν στο νησί. Οι περισσότεροι ήταν σοβαρά άρρωστοι και στα πρόθυρα του θανάτου.Στην αρχή (εκείνες τις πρώτες ημέρες), μέχρι και 300 στρατιώτες πέθαιναν καθημερινά. 1200 από αυτούς θάφτηκαν στις ακτές του νησιού, ενώ αργότερα (λόγω της έλλειψης χώρων ενταφιασμού), οι βάρκες από το γαλλικό σκάφος νοσοκομείων st.Francis of Asisi ,μετέφεραν τα πτώματα και τα έριξαν στην θάλασσα, μερικά χιλιόμετρα μακρυά από το νησί, σε αυτό που ονομάστηκε «μπλε νεκροταφείο».Υπολογίζεται ότι περίπου 10.000 σέρβοι στρατιώτες και νεοσύλλεκτοι θάφτηκαν στο νησί Βίδο και στο «μπλε νεκροταφείο».Το βασιλικό ναυτικό του βασίλειου της Σερβίας, Κροατίας και Σλοβενίας δημιούργησε το πρώτο μνημείο που αφιερώθηκε στους χαμένους στρατιώτες. Είναι ένας πέτρινος σταυρός που τοποθετείται επάνω από το σημερινό μαυσωλείο. Το μνημείο αποκαλύφθηκε από το βασιλιά Aleksandar Ι Karadjordjevic το 1922, παρουσία ενός μεγάλου αριθμού γιουγκοσλάβων και ελλήνων στρατιωτικών, κυβέρνησης και ανώτερων εκκλησιαστικών παραγώντων.Το μαυσωλείο (kosturnica) στο νησί Βίδο είναι εργασία του αρχιτέκτονα Nikola Knjazev και κατασκευάστηκε από το βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας το 1936. Μέσα στους μαρμάρινους τοίχους του μαυσωλείου, υπάρχουν 1.232 κιβώτια (κάσες), οι οποίες περιέχουν τα κόκκαλα των στρατιωτών που είχαν θαφτεί προηγουμένως σε 27 νεκροταφεία της Κέρκυρας, τα ονόματα των οποίων ήταν γνωστά. Τα κόκκαλα εκείνων των στρατιωτών που παρέμειναν άγνωστοι θάφτηκαν κάτω από δύο ξεχωριστές πέτρινες πλάκες έξω από το μαυσωλείο.Το ήπιο μεσογειακό κλίμα, η επαρκής ιατρική φροντίδα και η κατάλληλη παροχή τροφής από τους συμμάχους, οι νέες στολές και, προπάντων, οι θερμές και στενές σχέσεις με τους ντόπιους κατοίκους, βοήθησαν στην αποκατάσταση του σερβικού στρατού.Ύστερα από μιά καλή χειρονομία των τοπικών ελληνικών αρχών, οι εργασίες της σερβικής εθνικής συνέλευσης άρχισαν να γίνονται στο εθνικό θέατρο της Κέρκυρας .Η έδρα της σερβικής κυβέρνησης καθιερώθηκε στο ξενοδοχείο «Άσπρη Βενετία».Οι εκκλησίες του Αρχάγγελου,της Αγίας Τριάδας και του Άι Νικόλα δόθηκαν στους Σέρβους για την προσωρινή θρησκευτική χρήση.Η πολιτιστική ζωή Σέρβων στην Κέρκυρα ήταν πολύ ζωηρή, με θεατρικές παραστάσεις,μουσικές συναυλίες κ.λπ.Επίσης, οι δημοτικές αρχές της Κέρκυρας έδωσαν προσωρινά ένα τυπογραφείο στους Σέρβους, το οποίο είχε τον πιό σύγχρονο εξοπλισμό εκτύπωσης και είχε προσφερθεί από τους Γάλλους. Με αυτόν τον τρόπο ήταν σε θέση να δημοσιεύσουν τη «Σερβική Εφημερίδα» με μια κυκλοφορία 10.000 αντιγράφων και πολλά βιβλία. Επιπλέον, τα σχολικά βιβλία για τα παιδιά στα σερβικά σχολεία ήταν τυπωμένα εκεί.Ένα σερβικό σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης με 290 μαθητές και ένα σερβικό γυμνάσιο με 120 μαθητές οργανώθηκαν στο νησί της Κέρκυρας.Επιπλέον, οργανώθηκαν αθλητικές ενώσεις και παίχτηκαν διάφοροι αγώνες ποδοσφαίρου με τις τοπικές ομάδες.Τέλος, το νησί είχε πολλά σέρβικα εστιατόρια και καταστήματα .Οι στενοί δεσμοί που Σέρβοι σύναψαν με τον τοπικό πληθυσμό κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην Κέρκυρα ήταν τόσο ισχυροί που έχουν διαρκέσει μέχρι τώρα. Πολλοί Σέρβοι αποφάσισαν να μείνουν και να ζήσουν σε αυτό το νησί, και επίσης έγιναν και πολλοί γάμοι.Το Σερβικό Σπίτι βρίσκεται στο κέντρο της Κέρκυρας, στην οδό Μουστοξύδου 19 και συμπεριλαμβάνει το Μουσείο ”Οι Σέρβοι στην Κέρκυρα 1916-1918” και το Προξενείο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σερβίας στο οποίο εργάζεται ο επίτιμος Πρόξενος.πηγή:ιστοσελίδα Σερβικής πρεσβείας στην Ελλάδα