"Αλλά οι νέοι είναι αποχαυνωμένα ανδράποδα και το μόνο που ξέρουν είναι να βγάζουν σέλφι τον κώλο τους στις παραλίες."Harlan, το ξέρεις πολύ καλά ότι οι δυναμικότεροι και πλέον προικισμένοι με μορφωτικά εφόδια την έχουν ήδη κάνει, ενώ πολλοί άλλοι ετοιμάζουν κι αυτοί τις βαλίτσες τους. Οι υπόλοιποι βιώνουν απλά την ήττα της ελληνικής κοινωνίας, την απουσία πλέον ακόμα και της παραμικρής εφεδρείας στις πάσης φύσεως ελίτ της, την έλλειψη προοπτικών, το "no future". Μέσα σε παρόμοια εποχή τόσο εξαιρετικά μειωμένων προσδοκιών, ακόμα και το να μπορείς (για την ώρα) να λιαστείς στην παραλία είναι ήδη κάτι. Καθώς με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η ιστορία, μου δημιουργούσε παλαιότερα πολλές απορίες το γεγονός ότι, σε εποχές έντονης παρακμής, το πάθος για διασκέδαση φούντωνε (από το καρναβάλι της Βενετίας που έφτασε στο απόγειό του όταν η Γαληνοτάτη βούλιαζε ως το Βερολίνο του Μεσοπολέμου). Τώρα, έχω καταλάβει (δυστυχώς) αρκετά πράγματα...