Αααααχ....με λένε Λόλα και τά'χω κάνει όλα! (στον εργασιακό τομέα) :-P:-)Νομίζω τα εγχειρίδια human resources είναι παντελώς πεπαλαιωμένα στα καθ'ημάς και με σπαστική μεταφορά αμερικανισμών με κοπελίτσες των 25 άρτι αφιχθείσες από το Deree να ρωτούν με άσπαστο πρόσωπο "περιγράψτε μου το βασικότερο ελάττωμα του χαρακτήρα σας" (κλισέ απαντηθέν με το 'τελειομανής'), "πως βλέπετε τον εαυτό σας σε 5 χρόνια" (σαλταρισμένο στην Βραζιλία, καλύφθηκες;) και λοιπά χαζοβιόλικα ...που τα πιστεύουν κιόλας!Προσωπικά όταν κλήθηκα από τις περιστάσεις να πάρω συνέντευξη δεν θέλησα να κοροϊδέψω κανέναν ούτε να του κάνω ψυχομετρία "στο γόνατο". Έβαλα απλά 2 υποθετικά σενάρια (που είναι πολύ πιθανά στον κλάδο). Το άτομο που απάντησε ρεαλιστικά πήρε την δουλειά. Τόσο απλά!Συμφωνώ απολύτως ότι ο εργοδότης θέλει να γνωρίζει 2-3 πράγματα για τον υποψήφιο (στο σποτάκι θεωρείται ήδη γνωστό ότι η κοπέλα είναι έγκυος κι ότι έχει η ίδια προσφέρει την πληροφορία, αλλιώς που διάολο το μάντεψε;), ιδιαίτερα αν δεν μιλάμε για πολυεθνικές αλλά για τον μέσο μικρομεσαίο επιχειρηματία που είναι και η οπτική από την οποία σχολιάζω. Του εμπιστεύεται πολύ συχνά το χώρο, τον εξοπλισμό, το ταμείο, έξτρα κλειδιά (που θα μπορούσε να χειριστεί θεωρητικά ώρες εκτός εργασίας), ακόμα και μέλη της οικογενείας του αν εργάζονται στον χώρο. Συχνά του εκμυστηρεύεται και δικά του προσωπικά δεδομένα, χωρίς κάποια υστεροβουλία, από ανθρώπινη επαφή και συναναστροφή. Έχουμε ξεφύγει από την λογική και τον ανθρώπινο παράγοντα στην παράνοια του "πολιτικώς ορθού" μην τυχόν και μας προγκίξουν για οπισθοδρομικότητα. Δεν είναι όλοι καθίκια καπιτάλες, ούτε είναι όλοι αθώοι ιδεαλιστές. Κάθε περίσταση και οι συνθήκες και οι εκάστοτε άνθρωποι που τις δημιουργούν. Δεν το απευθύνω προσωπικά σε σένα αυτό το τελευταίο, Double Helix, απλώς εκφράζω μια γενικότερη παρατήρηση.