Έχει πολύ δίκιο η Σανάνθη - συμφωνώ και επαυξάνω!Να επισημάνω δε, ότι όταν συνέβη και σε μένα (να με χωρίσει, μετά από δύο μήνες τρελού έρωτα και μάλιστα στις διακοπές μου - ούτε καν από το τηλέφωνο, αλλά με email...) όχι απλά δεν μπορούσα να το διανοηθώ, αλλά δεν μπορούσα να κοιμηθώ, να φάω, να ανασάνω χωρίς να σκεφτώ πώς μπορεί να μου το έκανε αυτό....φυσικά ακολούθησε αυτό που περιγράφει και η φίλη της ερώτησης....συμπαράσταση για να το ξεπεράσω κλπ κλπ, που τράβηξε μήνες - στους οποίους εγώ έπαιζα το θύμα ζητώντας την προσοχή και τον χρόνο του, και αυτός το έπαιζε παρηγορητής και φίλος, με όλα τα συνδεδεμένα οφέλη που μπορεί κανείς να φανταστεί...Δεν έχουν βέβαια όλες οι ιστορίες την ίδια κατάληξη (εγώ τον δικό μου τον παντρέυτηκα λίγο αργότερα...) αλλά δεδομένης και της διαφοράς ηλικίας, και τις πρωτιές (ραντεβού, φιλί, σεξ, σχέση, κλπ) θεωρώ φίλη μου #4, ότι πρέπει να δώσεις στον εαυτό σου την ευκαιρία για τις επόμενες εμπειρίες! Ξεπέρνα το και πήγαινε παρακάτω. Θα τον θυμάσαι και θα γελάς αργότερα...