κ.Βαρδουλάκη, συγχαρητήρια. Γράψατε ένα πολύ ουσιαστικό άρθρο που πάει κατευθείαν στην καρδιά του ζητήματος. Η εσωτερική κατανάλωση επιβάλλει στομφώδεις κορώνες, υποθέτω, γιατί ως λαός παρά την μακραίωνη ιστορία μας δεν έχουμε ακόμα ενηλικιωθεί και θέλουμε να ακούμε για αυτοκαταστροφική παρρησία. Ολόκληροι εθνικοί μύθοι άλλωστε χτίστηκαν επ'αυτής και συνεχίζουν να αναπαράγονται, αμόρφωτα και άκριτα, αποκομμένοι από το πλαίσιο μέσα στο οποίο εκδηλώθηκαν τα εν λόγω ιστορικά φαινόμενα. Ας πηδήσουμε στο Ζάλογγο, θα πεθάνουμε υπερήφανοι και ποιός γ@μεί τους απογόνους και τα δισέγγονά μας αν βρεθούμε χώρα με 2 χωριά και 3.5 νησιά στα οποία δεν δίνει κανείς σημασία. Για τα παιδιά τους δεν τα κάνουν όλα οι Έλληνες; Όμως θα πρέπει στην κρισιμότατη αυτή στιγμή να διαχωρίσει (αν το καταφέρει, δεν είναι κι εύκολο) το επιτελείο της διαπραγμάτευσης τα προς εσωτερική βρώση από τα προς σοβαρό διάλογο με τους εταίρους. Δυστυχώς με την εξέλιξη της τεχνολογίας και των κοινωνικών μέσων ο διαχωρισμός αυτός, που τόσο υπέροχα λειτουργούσε στην δεκαετία του '80, φερ'ειπέιν καθίσταται προβληματικός ~μην πώ αδύνατος.