Αχ Πόντια, καλή μου Πόντια...θα ήθελα να δεχτείς τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια. Θα πρέπει να είναι ακόμη πολύ νωπή η ανάμνηση της τραγικής σας απώλειας, αλλά θέλω να σε διαβεβαιώσω ότι ο πόνος θα γλυκάνει με τον καιρό. Η ζωή είναι έτσι, χαρά και λύπη, πόνος και ανακούφιση, ελπίδα και δυστυχία. Και μια ευχή για σένα και όλους τους πενθούντες, συμπεριλαμβανομένης κι εμένα της ίδιας: Να έχουμε πάντα αγάπη βαθιά μες στην ψυχή μας, για εμάς, για τους άλλους, για αυτούς που έφυγαν, για αυτούς που έμειναν, για τη ζωή την ίδια. Αυτή είναι η ευχή μου. Η αγάπη νικάει τα πάντα, διαπερνά τον πόνο, φωτίζει το δρόμο. Καλό μας δρόμο, λοιπόν :)